افشاگری مامور موساد: احمدینژاد ۱۵ سال است که با نتانیاهو در تماس است / او رابط اسرائیل در ایران است!
ادعای تازه درباره احمدینژاد و نتانیاهو؛ تماس محرمانه از زیمبابوه آغاز شد؟
احمدینژاد و اسرائیل بار دیگر به صدر بحثهای سیاسی بازگشته است. آری بنمناشه، افسر سابق اطلاعاتی اسرائیل، مدعی شده محمود احمدینژاد از سال ۲۰۱۰ پس از دیداری در زیمبابوه با نمایندگان اسرائیل، به کانالی برای ارتباط غیرمستقیم میان تهران و تلآویو تبدیل شده و بنیامین نتانیاهو از آن زمان تاکنون با او در ارتباط بوده است؛ ادعایی که در صورت صحت، میتواند بخشی از معادلات پنهان منطقه را بازتعریف کند.
افشای ادعایی تازه درباره احمدینژاد و اسرائیل؛ پشت پرده دیدار زیمبابوه چه بود؟
بحث درباره احمدینژاد و اسرائیل پس از اظهارات تازه آری بنمناشه، افسر سابق دستگاه اطلاعاتی اسرائیل، وارد مرحلهای جدید شده است.
بنمناشه مدعی شده محمود احمدینژاد در جریان سفر خود به زیمبابوه در روزهای ۲۲ و ۲۳ آوریل ۲۰۱۰ با نمایندگان اسرائیل دیدار کرده و در آن نشست، از آمادگی برای گفتوگوی مستقیم با تلآویو بدون میانجیگری آمریکا سخن گفته است.
این مقام سابق اطلاعاتی همچنین ادعا کرده است که پس از این دیدار، ارتباط میان احمدینژاد و نتانیاهو به شکلهای مختلف ادامه یافته و نخستوزیر اسرائیل تاکنون کانال ارتباطی خود با رئیسجمهور پیشین ایران را حفظ کرده است.
بنمناشه در توضیح این ادعا، استدلال میکند که اسرائیل برای حفظ موقعیت راهبردی خود در منطقه، در نهایت به نوعی تفاهم یا توافق با ایران نیاز دارد و به همین دلیل، به دنبال حفظ کانالهای ارتباطی غیررسمی با چهرههای اثرگذار ایرانی بوده است.
ادعای «احمدینژاد جاسوس اسرائیل»؛ روایتها چه میگویند؟
اظهارات مطرحشده درباره احمدینژاد جاسوس اسرائیل یا ایفای نقش واسطه میان تهران و تلآویو، تاکنون با هیچ سند رسمی، مدرک قابل راستیآزمایی یا تأیید از سوی نهادهای ایرانی و اسرائیلی همراه نشده است. از همین رو، این ادعاها در سطح روایتهای سیاسی و اطلاعاتی باقی مانده و هنوز وارد حوزه اسناد رسمی نشدهاند.
با این حال، مطرح شدن دوباره موضوع احمدینژاد و اسرائیل در شرایطی صورت میگیرد که تنشهای منطقهای میان ایران و اسرائیل در یکی از حساسترین مقاطع خود قرار دارد و هرگونه ادعای مرتبط با کانالهای پشتپرده، میتواند بازتاب گستردهای در فضای سیاسی داشته باشد.
سابقه روابط پنهان ایران و اسرائیل؛ از ایران-کنترا تا ادعاهای جدید
بخشی از اظهارات بنمناشه بر سوابق تاریخی تعاملات غیرعلنی ایران و اسرائیل استوار است. در دهه ۱۹۸۰ و در جریان پرونده مشهور «ایران-کنترا»، همکاریهای محرمانهای میان برخی مقامات آمریکایی، اسرائیلی و ایرانی برای انتقال تسلیحات به ایران افشا شد.
همچنین با وجود قطع روابط رسمی، گزارشهایی درباره تعاملات محدود امنیتی و نظامی میان دو طرف منتشر شده بود. بنمناشه با استناد به همین سوابق، ادعا میکند که وجود کانالهای غیررسمی میان طرفین پدیدهای بیسابقه نیست.
چرا ادعای «احمدینژاد و اسرائیل» اکنون اهمیت یافته است؟
زمانبندی انتشار این اظهارات، اهمیت ویژهای دارد. در شرایطی که منطقه غرب آسیا با بحرانهای امنیتی متعددی روبهرو است، طرح دوباره موضوع احمدینژاد و اسرائیل میتواند چند هدف را دنبال کند:
-ایجاد فشار سیاسی بر جریانهای داخلی ایران؛
-ارسال پیامهای غیرمستقیم در سطح منطقهای؛
-اثرگذاری بر افکار عمومی درباره امکان شکلگیری مذاکرات غیررسمی در آینده؛
-برجستهسازی نقش بازیگران غیردولتی و شخصیتهای سیاسی سابق در دیپلماسی پنهان.
مهمترین زاویه خبری این پرونده، نه صرفاً ادعای دیدار در زیمبابوه، بلکه طرح این گزاره است که تلآویو ممکن است برای مدیریت بحرانهای آینده، روی کانالهای غیررسمی و شخصیتهای خارج از قدرت رسمی حساب باز کرده باشد.
زاویه جذابتر و کمتر مورد توجه، این است که انتشار چنین ادعاهایی میتواند بخشی از جنگ روایتها در فضای اطلاعاتی منطقه باشد.
در فضای امنیتی خاورمیانه افشای ارتباطات محرمانه، حتی بدون ارائه اسناد قطعی، اغلب با اهداف سیاسی، روانی یا رسانهای صورت میگیرد.
از سوی دیگر، فقدان شواهد مستند باعث شده این روایت با ابهامات جدی روبهرو باشد. تاکنون هیچ مقام رسمی در ایران یا اسرائیل ادعای مطرحشده درباره رابطه احمدینژاد و نتانیاهو را تأیید نکرده است.
تناقضها و ابهامات موجود
هیچ سند مکتوب، تصویر یا مدرک مستقلی درباره دیدار ادعایی زیمبابوه منتشر نشده است.
ادعای ادامه تماس میان احمدینژاد و نتانیاهو طی بیش از یک دهه، تاکنون از سوی منابع رسمی تأیید نشده است.
در حالی که احمدینژاد در دوران ریاستجمهوری خود مواضع بسیار تندی علیه اسرائیل اتخاذ میکرد، ادعای مذاکره مستقیم با اسرائیل با مواضع علنی آن دوره در تضاد قرار میگیرد.
مشخص نیست منظور از «تماس» میان دو طرف، ارتباط مستقیم، واسطهای یا صرفاً انتقال پیام از طریق کانالهای ثالث بوده است.
پیامدهای احتمالی
پیامدهای سیاسی
انتشار این ادعا میتواند بر جایگاه سیاسی احمدینژاد در داخل ایران اثرگذار باشد و بار دیگر مواضع و عملکرد دولتهای گذشته را به موضوعی برای مناقشه سیاسی تبدیل کند.
پیامدهای امنیتی
طرح چنین موضوعاتی در فضای پرتنش منطقهای، میتواند بخشی از جنگ اطلاعاتی میان بازیگران منطقهای تلقی شود و حساسیت نهادهای امنیتی را افزایش دهد.
پیامدهای بینالمللی
اگر در آینده اسناد تازهای درباره وجود کانالهای ارتباطی غیررسمی منتشر شود، برداشتها درباره الگوی تعامل ایران و اسرائیل در دهههای گذشته دستخوش تغییر خواهد شد.
ادعای تازه درباره احمدینژاد و اسرائیل، صرفنظر از درستی یا نادرستی آن، بار دیگر بحث درباره دیپلماسی پنهان در خاورمیانه را زنده کرده است.
در شرایط فعلی، نبود شواهد مستقل و تأیید رسمی، باعث میشود این اظهارات در حد یک روایت اطلاعاتی باقی بماند؛ اما نفس مطرح شدن چنین ادعاهایی نشان میدهد رقابتهای سیاسی و امنیتی منطقه، بیش از گذشته وارد عرصه جنگ روایتها شده است.
ارسال نظر