فوری | آمریکا به ۱۵۰ کیلومتری ایران رسید؛ تجهیزات ایربورن و هلی‌بورن برای عملیات هوایی به ترکمنستان منتقل شدند!

در ادامه تحولات پرتنش منطقه، ایالات متحده همچنان به تقویت حضور نظامی خود در خاورمیانه ادامه می‌دهد؛ روندی که از نگاه ناظران می‌تواند در چارچوب سناریوهای مرتبط با حمله آمریکا به ایران ارزیابی شود.

به گزارش بلومبرگ، دو فروند هواپیمای ترابری فوق‌سنگین C-5 نیروی هوایی آمریکا در مسیر خاورمیانه قرار گرفته‌اند؛ اقدامی که همزمان با تحرکات دریایی و هوایی گسترده‌تر واشنگتن انجام می‌شود.

در همین راستا، ناوشکن «پیترسن جونیور» (DDG-121) از اعضای ناوگروه ضربت به فرماندهی ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن، ساعاتی پیش وارد بندر فجیره در امارات متحده عربی شد. بررسی داده‌های دریایی نشان می‌دهد این ناوشکن اکنون در فجیره مستقر است و فاصله آن تا نزدیک‌ترین نقطه ساحلی ایران، بندر جاسک، کمتر از ۱۵۰ کیلومتر برآورد می‌شود؛ موضوعی که حساسیت‌ها نسبت به سناریوی جنگ ایران و آمریکا را افزایش داده است.

همزمان گزارش‌هایی از انتقال تجهیزات هوابرد و هلی‌بورن به آسیای مرکزی منتشر شده است. بر اساس اطلاعات موجود، هواپیماهای ترابری سنگین C-17A گلوبمستر ۳ و MC-130 سوپر هرکولس نیروی هوایی آمریکا در مکانی نامشخص در ترکمنستان به زمین نشسته‌اند.

این هواپیماها برای عملیات هوابرد، بارریزی با چتر نجات و انتقال تجهیزات هلیکوپتری به کار گرفته می‌شوند. فاصله جغرافیایی ترکمنستان تا تهران حدود ۳۰۰ کیلومتر است؛ عاملی که از منظر امنیتی در تحلیل‌های مرتبط با حمله آمریکا به ایران مورد توجه قرار گرفته است.

دیدار نتانیاهو و ترامپ با محوریت حمله به ایران

در سطح سیاسی نیز اظهارات و تحرکات معناداری به چشم می‌خورد. مشاور رئیس مجلس شورای اسلامی اعلام کرده دیدار پیش‌ روی بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، و دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، با محوریت عملیات علیه ایران برگزار می‌شود.

مهدی محمدی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «ترامپ و نتانیاهو درباره عملیات گفت‌وگو خواهند کرد نه مذاکرات» و تأکید کرد که «در این باره هیچ ابهامی وجود ندارد». این در حالی است که دفتر نخست‌وزیری اسرائیل به طور رسمی اعلام کرده نتانیاهو روز چهارشنبه در واشنگتن با ترامپ دیدار خواهد کرد و گفت‌وگوها را «در خصوص مذاکرات با ایران» توصیف کرده است؛ دو روایت متفاوت که خود به ابهامات پیرامون آینده جنگ ایران و آمریکا دامن می‌زند.

حتی اگر جنگ هم شود هم از غنی‌ستزی اورانیوم دست نمی‌کشیم

عباس عراقچی، وزیر امور خارجه، مواضع صریحی را در خصوص برنامه هسته‌ای و سناریوهای پیش‌ رو مطرح کرده است. او در کنگره ملی سیاست خارجی و تاریخ روابط خارجی تصریح کرد: «حتی اگر جنگ به ما تحمیل شود، از غنی‌سازی اورانیوم نمی‌گذریم.» عراقچی با اشاره به تحریم‌های گسترده، جنگ ۱۲ روزه و احتمال حمله مجدد آمریکا، تأکید کرد اصرار ایران بر غنی‌سازی ریشه در استقلال‌طلبی و اصل نفی سلطه دارد و هیچ طرفی حق ندارد درباره حقوق قانونی ایران تعیین تکلیف کند؛ موضعی که در فضای پرتنش کنونی و بحث‌های مرتبط با جنگ ایران و آمریکا اهمیت مضاعف یافته است.

چاره‌ای جز مذاکره نداریم

با این حال، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی همزمان بر ضرورت مذاکره با آمریکا نیز تأکید دارد. به گزارش صداوسیما، عراقچی با اشاره به ازسرگیری مذاکرات هسته‌ای با استیو ویتکاف و جرد کوشنر در مسقط گفت: «ما همه راه‌ها را امتحان کردیم و چاره‌ای جز مذاکره نداریم.» این سخنان در شرایطی بیان می‌شود که همزمان از احتمال تشدید تنش‌ها و حتی حمله آمریکا به ایران نیز سخن به میان می‌آید.

در برخی تاسیسات هسته‌ای بمب‌های عمل‌نکرده وجود دارد

عراقچی همچنین به موضوع بمباران برخی تأسیسات ایران اشاره کرد و گفت در برخی از سایت‌های هدف قرار گرفته‌شده، بمب‌های عمل‌نکرده وجود دارد. او توضیح داد که در گفت‌وگو با رئیس آژانس بین‌المللی انرژی اتمی درباره بازدید از این سایت‌ها، بر لزوم تدوین پروتکل‌های ایمنی و امنیتی پیش از هرگونه بازرسی تأکید کرده است. به گفته وی، وجود مهمات عمل‌نکرده و مسائل امنیتی، بازدید فوری را غیرممکن می‌سازد و ایران در این زمینه همچنان با آژانس در تماس است.

در همین ارتباط، علی قلهکی، کارشناس سیاسی، گفته است که منظور از این بمب‌ها، تعدادی از بمب‌های سنگرشکن GBU-57 موسوم به ۱۴تنی در سایت فردو است و به نظر می‌رسد آمریکا به دنبال بازدید از تأسیسات هسته‌ای بمباران‌شده ایران باشد.

مجموعه این تحرکات نظامی، اظهارات سیاسی و سیگنال‌های متناقض دیپلماتیک، تصویری پیچیده و ناپایدار از آینده روابط ایران و آمریکا ترسیم می‌کند. در شرایطی که هم گزینه مذاکره روی میز است و هم نشانه‌های تشدید تقابل دیده می‌شود، منطقه در وضعیتی ایستاده که هر تصمیمی می‌تواند مسیر تحولات را به‌سرعت تغییر دهد؛ مسیری که پیامدهای آن نه‌تنها برای ایران و آمریکا، بلکه برای کل خاورمیانه تعیین‌کننده خواهد بود.