نظام با انعطاف در پرونده هستهای موافقت نمیکند و جنگ مجدد حتمی خواهد شد
چرا راه مذاکره بسته شده است؟
طرف مقابل خواهان کنار گذاشتن برنامه هستهای به عنوان شرط پایان جنگ و خودداری از حمله جدید است. در حالیکه ایران خواهان تضمینی معتبر برای خروج از چرخه جنگ - آتشبس و سپس ورود به مذاکرات حل و فصل نهایی است.
به احتمال قوی نظام با انعطاف در پرونده هستهای موافقت نمیکند و جنگ مجدد حتمی خواهد شد
صلاحالدین خدیو
روزنامهنگار
۱. در آستانهی دور جدیدی از جنگ میان آمریکا و اسرائیل علیه ایران، امروز خطیب جمعه تهران خواهان تغییر دکترین هستهای تهران و حرکت به سمت ساخت بمب شده است.
سخنان امروز حاج علیاکبری در ادامه کارزار تقریبا روزمره چهرهها و جریانات اصولگرا در این باره مطرح میشود.
۲. مساله چیست؟ آیا ایران واقعا سیاست هستهای خود را تغییر داده است. به باور من پاسخ خیر است. اگر ایران بخواهد بمب بسازد آن را در بوق و کرنا نمیکند. به احتمال قوی تهران موضع قبلی خود در مورد رسیدن به آستانه هستهای شدن و سپس مذاکره از موضعی قویتر را تغییر نداده است.
۳. پس چرا کسانی چون جواد لاریجانی نبویان و حاج علی اکبری و خیلیهای دیگر هر روز خواستار تغییر فتوای رهبری قبلی میشوند؟
پاسخ روشن است؛ اینان مخالفان نرمش در مذاکره و گفتگو بر سر پرونده هستهای هستند. به عبارت دیگر با هر بدهبستان در این زمینه مخالفند و معتقدند که باید از کارت تنگه هرمز به عنوان خاکریزی سیاسی جهت پیشگیری از ورود به پروندههای هستهای و موشکی و حتی تحریمها بهره برد. در مقابل اصرار آمریکا مبنی بر باز بودن تنگه به قصد سوزاندن برگه استراتژیک تهران و دور زدن آن در مذاکرات است.
۴. آیا این سخن، موضع نظام و هسته سخت قدرت هم هست؟ علیرغم وجود برخی صداهای طرفدار نرمش، موضع
کلی نظام عدم گفتگو بر سر هستهای در مقطع کنونی است.
این امر، معمای بنبست کنونی در مسیر دیپلماتیک است. طرف مقابل خواهان کنار گذاشتن برنامه هستهای به عنوان شرط پایان جنگ و خودداری از حمله جدید است.
در حالیکه ایران خواهان تضمینی معتبر برای خروج از چرخه جنگ - آتشبس و سپس ورود به مذاکرات حل و فصل نهایی است.
۵. با این وصف مواضع طرفین اصطلاحا ۱۸۰ درجه با هم متفاوت است. آیا هیچ راه خروجی وجود دارد؟
میانجیهای منطقهای دنبال مفری هستند. پیشنهاد آزادسازی برخی داراییهای مسدود شده ایران و برخی معافیتهای تحریمی در قبال موافقت ایران با بازرسی از تاسیسات هستهای ناظر بر این قضیه است.
در واقع طرفهای سوم با ارائه مشوقهای مالی به ایران در شرایطی که اقتصاد آن با بحران روبروست، بر آنند که نخست امکان ورود بازرسان را فراهم آورند و سپس زمینه لازم برای خروج اورانیومهای غنی شده را ایجاد کنند.
ترییونهای اصولگرا دقیقا با دو مورد بالا مخالفند و تغییر دکترین هستهای را به عنوان ابزار رسانهای این مخالفت بکار میبرند.
۶. در نهایت چه میشود؟ به احتمال قوی نظام با انعطاف در پرونده هستهای موافقت نمیکند و جنگ مجدد حتمی خواهد شد. تهران که با بیاعتمادی شدید به آمریکا مینگرد ترجیح میدهد که با داشتن اهرم بازدارندهای چون ادامه غنیسازی با آمریکا بجنگد تا اینکه در فردای پس از توافق احتمالی مجبور باشد با چنتهای خالیتر در برابر تهاجم احتمالی آمریکا از خود دفاع نماید.
منبع کانال تلگرامی نویسنده
ارسال نظر