احتمال پایان جنگ بیش از ۹۰ درصد است
تجربیات گذشته (پیش از جنگهای اخیر) نشان میدهند هرگاه مقامات کشور نسبت به ترورهای هدفمند و خرابکاریهای اسرائیل پاسخی ندادند و از در مماشات وارد شدند آنها یک گام به جلو آمدند و تهدیدهای خود را بیشتر عملی کردند. ترور اسماعیل هنیه در تهران و حمله به کنسولگری ایران در سوریه از مواردی بود که اسرائیل در محاسباتش به خود جرئت داد وارد فاز تازهای از خسارت به ایران شود.
این دور از مذاکرات به هیچ وجه شبیه مذاکرات گذشته نیست
مهدی میرابی
نویسنده و روزنامهنگار
تصمیم جمهوری اسلامی از پذیرش «آتش بسِ موقت» بعد از چند پیشنهاد در طول ۴۰ روز و در آخرین دقایق که ترامپ با چرخشی ۱۸۰ درجه و عقب نشینیِ ایدهآل شروط دهگانه ایران را مبنا قرار داد، بسیار هوشمندانه بود. تجربیات گذشته (پیش از جنگهای اخیر) نشان میدهند هرگاه مقامات کشور نسبت به ترورهای هدفمند و خرابکاریهای اسرائیل پاسخی ندادند و از در مماشات وارد شدند آنها یک گام به جلو آمدند و تهدیدهای خود را بیشتر عملی کردند. ترور اسماعیل هنیه در تهران و حمله به کنسولگری ایران در سوریه از مواردی بود که اسرائیل در محاسباتش به خود جرئت داد وارد فاز تازهای از خسارت به ایران شود.
پاسخ ایران با پهپاد و موشک و پس از آن وقفهای کوتاه و آغاز جنگ دوازده روزه که در پی آن جنگ اسفند ماه شروع شد، ایران را بر آن واداشت تا در محاسبات خود تجدید نظر کند و از فاز دفاعی به فاز تهاجمی تغییر موضع دهد. گرچه پاسخ ایران هم در این جنگ بهصورت متقابل صورت میگرفت. یعنی ابتدا آنها زیرساختها را هدف قرار میدادند و بعد ایران به زیرساختها حمله میکرد. اما مقاومتِ بیش از اندازهی جمهوری اسلامی و پاسخهای کوبنده و تواناییاش بر کنترل تنگه هرمز باعث شد قدرت واقعیِ ایران نمایان شود و جهان راه حل دیپلماسی را برای بازگشایی آن بپذیرد.
بهطور خلاصه، پس از کلی جنگ و خونریزی و تحمیل هزینههای مالی و جانی، راه حل دیپلماسی قوت گرفته است. بنابراین این دور از مذاکرات به هیچ وجه شبیه مذاکرات گذشته نیست. دو کشور بعد از کلی درگیری و تلفات انسانی و خسارت مالی گویا قرار است برای یکبار هم که شده بعد از انقلاب در یک شرایط آرام و بدور از هر گونه تهدید و مخاصمه ادامهی حیات دهند. گمان میرود ایران با رهبری جدید بیش از هر دورهای به چنین رویکردی نزدیک شده است.
در این ده شرط که مبنای مذاکره و چانهزنی محسوب میشود به احتمال فراوان، دو طرف بر حل مشکلات ریشهای و بنیادیشان انعطاف نشان خواهند داد و در نهایت بر سر یک توافقِ بردـبرد سندی را امضاء خواهند کرد. سندی که میتواند چشمانداز روشنی از حل مشکلات اساسیِ داخلی و خارجی در فصل جدیدی از ایرانِ پسا جنگ ترسیم کند. ایرانی که با پیش از جنگ (با حفظ ساختار ولی دگرگونی در رهبران سیاسی و نظامی) بسیار متفاوت است.
ارسال نظر