شباهت سخنان ترامپ و نطق 23 سال پیش بوش علیه عراق

در فضای داخلی آمریکا مخالفت جدی با جنگ دیده نمی شود 
 

صلاح‌الدین خدیو/ روزنامه‌نگار 
بخش مربوط به ایران سخنرانی ترامپ در کنگره شباهتی حیرت انگیز به نطق جرج بوش در 18 مارس 2003، یعنی 48 ساعت قبل از حمله به عراق دارد.
عبارت پردازی، واژگان و استدلال های انگیزشی مشابه دو نطق، یک هدف واحد را دنبال می کنند: آماده کردن افکار عمومی مردم آمریکا برای انجام ماموریتی نظامی در خارج از مرزها.

به عنوان نمونه به اظهارات 23 سال قبل جرج بوش بنگرید:
رییس جمهور آمریکا با اعلام دلایلش برای انجام اقدام نظامی گفت که حکومت عراق به کرات از زمان جنگ خلیج فارس در 12 سال قبل از خواست جامعه‌ی بین‌الملل سرباز زده است و قطعنامه‌های شورای امنیت برای انهدام سلاحهای کشتار جمعی‌اش را نپذیرفته است. بوش افزود: «خطر کاملا روشن است که تروریست‌ها با استفاده از سلاح‌های شیمیایی، میکروبی یا یک روز سلاح‌ هسته‌یی که از طریق و با کمک عراق به دست می‌آورند می‌توانند هزاران یا صدها هزار بیگناه را در کشور ما یا هر کشور دیگر نابود کنند.

حالا این سخنان را با صحبت های امروز ترامپ مقایسه کنید:
برنامه موشکی و هسته‌ای ایران تهدیدی جدی برای آمریکا و اروپا است
ایران قبلاً موشک‌هایی ساخته که می‌تواند اروپا و پایگاه‌های ما در خارج از کشور را تهدید کند و اکنون در حال ساخت موشک‌هایی است که به زودی به خاک ایالات متحده خواهند رسید.
پس از عملیات «چکش نیمه‌شب» (Midnight Hammer)، آن‌ها هشدار گرفتند که هیچ تلاش دیگری برای بازسازی برنامه تسلیحاتی خود، به ویژه برنامه هسته‌ای، انجام ندهند. اما تلاش‌های خود را از نو آغاز کرده‌اند.
ما این برنامه‌ها را از بین بردیم، اما آن‌ها می‌خواهند دوباره از نو شروع کنند و در همین لحظه نیز اهداف شوم خود را دنبال می‌کنند.
ما در حال مذاکره با آن‌ها هستیم. آن‌ها می‌خواهند توافق کنند، اما هنوز آن جمله دلخواه را نشنیده‌ایم: «ما هرگز سلاح هسته‌ای نخواهیم داشت.»

ترامپ البته دربارەی مورد آخر آشکارا واقعیت را تحریف می کند. همانگونه که بعدا معلوم شد بوش هم عامدانه دربارەی عراق دروغ گفته بود.
ایرانی ها بارها گفته اند که سلاح هستەای نمی خواهند و حتی یک فتوای شرعی هم پشت بند این ادعا کردەاند. مشکل اصلی بی اعتمادی مطلق به ایران در سایەی وجود مشکلات عدید امنیتی میان تهران و نظام جهانی و زیرمجموعەهای آن در خاورمیانه است.
احتمالا مقصود ترامپ این است که ایران باید بگوید: ما دیگر برنامەی هستەای نمی خواهیم و مانند لیبی تمام ظرفیت های آن را کنار می نهیم. امری که برای جمهوری اسلامی قابل قبول نیست.

تاکید پررنگ ترامپ روی برنامەی موشکی و اشاره به اعتراضات داخلی، نشان می دهد که از دستور کار مذاکراتی خود کوتاه نیامده است.
با این اوضاع احتمال کمی برای موفقیت دور سوم گفتگوهای  ژنو وجود دارد.
گروسی پیشاپیش یأس خود را به طور ضمنی بیان کرده و عملا به کمیسر سیاسی عملیات جنگی تبدیل شده است.
در فضای داخلی آمریکا هم مخالفت جدی با جنگ دیده نمی شود و همین امر ریسک شکست مذاکرات و غلطیدن به ورطەی جنگ را بیش از پیش بالا می برد.