آمریکا هفت هزار داعشی را به نزدیک مرزهای ایران منتقل می‌کند / حشدالشعبی در آماده باش!

 انتقال زندانیان داعش نه تقسیم مسئولیت، بلکه انتقال ریسک است

گزارش‌های اخیر درباره انتقال زندانیان وابسته به داعش از شمال‌شرق سوریه به داخل خاک عراق، موجی از نگرانی عمیق در میان نهادهای امنیتی عراق برانگیخته است؛ نگرانی‌ای که در میان نیروهای حشد الشعبی بیش از همه به چشم می‌خورد. آنچه از سوی بازیگران خارجی به‌عنوان یک اقدام فنی و مدیریتی در حوزه امنیت معرفی می‌شود، از نگاه حشد الشعبی چیزی کمتر از انتقال یک فاجعه بالقوه به داخل عراق در زمانی به‌شدت حساس و خطرناک نیست.

بر اساس اظهارات رسمی ایالات متحده، مرحله نخست این انتقال شامل حدود ۱۵۰ زندانی داعش بوده است؛ زندانیانی که پیش‌تر در استان حسکه سوریه نگهداری می‌شدند. با این حال، مقامات آمریکایی به‌صراحت اعلام کرده‌اند که این روند می‌تواند در نهایت به انتقال تا ۷۰۰۰ نیروی آموزش‌دیده و باتجربه داعش به خاک عراق منجر شود. از دید حشد الشعبی، این افراد نه شهروندان عادی هستند و نه حامیان حاشیه‌ای، بلکه جنگجویانی ایدئولوژیک‌اند که سابقه نبرد در عراق و سوریه را دارند و همچنان ظرفیت سازمان‌دهی و اجرای عملیات خشونت‌بار را حفظ کرده‌اند. همین مقیاس، موضوع را از یک مسئله اداری زندان‌ها به یک بحران تمام‌عیار امنیت ملی تبدیل می‌کند.

نگرانی حشد الشعبی زمانی تشدید می‌شود که این تحولات در بستر شرایط راهبردی کنونی منطقه ارزیابی شود. از نگاه فرماندهان این نیرو، این انتقال در مقطعی انجام می‌گیرد که عراق با سطحی بی‌سابقه از آسیب‌پذیری روبه‌رو است. ایران، که در سال‌های گذشته یکی از اصلی‌ترین حامیان راهبردی عراق در نبرد با داعش به شمار می‌رفت، تضعیف شده و با محدودیت‌های جدی مواجه است. حزب‌الله، که همواره به‌عنوان یکی از عناصر بازدارنده کلیدی در معادلات منطقه‌ای شناخته می‌شد، عملاً از صحنه خارج شده یا به‌شدت تضعیف گردیده است. هم‌زمان، حضور نظامی ایالات متحده در عراق کاهش یافته و پایگاه‌های مهمی مانند عین‌الاسد  تخلیه یا به‌شدت کوچک شده‌اند؛ امری که یکی از لایه‌های مهار خارجی، هرچند بحث‌برانگیز، را از میان برداشته است.

در چنین شرایطی، تمرکز هزاران زندانی داعش در داخل عراق از نگاه حشد الشعبی به معنای باز شدن درِ یک سناریوی فاجعه‌بار است: شورش‌های هماهنگ در زندان‌ها، فرارهای گسترده، و فعال شدن دوباره هسته‌های خفته داعش در استان‌های مختلف کشور. تجربه تلخ گذشته عراق به‌روشنی نشان می‌دهد که فرار زندانیان داعش در سال‌های پیش چگونه به احیای سریع این گروه و آغاز موجی از خشونت‌های گسترده انجامید. فرماندهان حشد الشعبی هشدار می‌دهند که تکرار چنین اشتباهی، آن هم در شرایطی به‌مراتب ضعیف‌تر از نظر بازدارندگی منطقه‌ای، می‌تواند پیامدهایی به‌مراتب ویرانگرتر داشته باشد.

واکنش حشد الشعبی—از افزایش سطح آمادگی و تحرک نیروها گرفته تا صدور هشدارهای علنی—ریشه در این باور دارد که عراق ناچار شده بار خطری را به دوش بکشد که دیگران در مهار آن ناکام مانده‌اند. از نگاه این نیروها، انتقال زندانیان داعش نه تقسیم مسئولیت، بلکه انتقال ریسک است: جابه‌جایی یک تهدید مهارنشده از سوریه بی‌ثبات به قلب عراق، در زمانی که تضمین‌های امنیتی خارجی در حال فروپاشی است.

حشد الشعبی همچنین تأکید می‌کند که در صورت وقوع هرگونه شورش یا فرار، بار اصلی مقابله با پیامدها بر دوش نیروهای عراقی و جامعه عراق خواهد بود. این پیامدها صرفاً نظری یا احتمالی نیستند، بلکه به شکل حملات مستقیم به مراکز غیرنظامی، تشدید خشونت‌های فرقه‌ای، و یورش به یگان‌های حشد الشعبی—که همواره از اهداف اصلی داعش بوده‌اند—خود را نشان خواهند داد. از این منظر، این انتقال در عمل زمینه‌ساز یک رویارویی جدید است که هزینه‌های آن تقریباً به‌طور کامل بر عراق تحمیل خواهد شد.

در چنین چارچوبی، توصیف این وضعیت به‌عنوان «تهدیدی وجودی» از سوی حشد الشعبی اغراق‌آمیز نیست، بلکه هشداری صریح است. ترکیب تعداد بالای نیروهای آموزش‌دیده داعش، تضعیف بازدارندگی منطقه‌ای، و کاهش حضور نظامی خارجی از دید این نیروها فرمولی برای یک فاجعه راهبردی است. تحرک و بسیج حشد الشعبی تلاشی است برای هشدار دادن به این واقعیت که عراق در آستانه بحرانی جدید قرار دارد؛ بحرانی که در صورت نادیده‌گرفته‌شدن یا مدیریت نادرست، می‌تواند سال‌ها ثبات به‌سختی به‌دست‌آمده را از میان ببرد.

از منظر هشداردهنده حشد الشعبی، پیام روشن است: انتقال زندانیان داعش به عراق در شرایط کنونی، نه اقدامی برای تثبیت امنیت، بلکه قماری خطرناک با امنیت، وحدت و آینده این کشور است.