تن ندادن حاکمیت به تغییر در حکمرانی به گونه‌ای که رضایت مردم را جلب کند چنین عواقبی را نیز به‌دنبال خواهد داشت؛ بیانیه مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه پس از وقایع دردآور اخیر

‏واقعا مسئول این وضعیت کیست؟ 

 مردم همواره به شعار استقلال و آزادی پای‌بندند. می‌خواهند بر حسب وظیفه شرعی و قانونی بر حکومتشان نظارت کنند، بر سر ظالمان و فاسدان فریاد بزنند و آنان را که در جهت رضایت عمومی قدم بر نمی‌دارند تغییر دهند.

متن بیانیه مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه که پس از وقایع دردآور اخیر  منتشر شده است:

بسم الله ارحمن الرحیم

فبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللَّهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ کُنتَ فَظًّا غَلِیظَ الْقَلْبِ لَانفَضُّوا مِنْ حَوْلِکَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِی الْأَمْرِ (آل عمران، ۱۵۹).

این روزها مردم سراسر ایران از حوادث بسیار ناگوار و کشته و مجروح شدن هزاران نفری در بهت و حیرت هستند که به‌دنبال اعتراضات سراسری اتفاق افتاد. بسیاری از اینان عابران پیاده، معترضان بدون قصد تخریب یا حافظان امنیت بودند. عده‌ای نیز در اثر ناامیدی و شدت تأثر از وضعیت نابه‌سامان کشور، گرانی، تورم و عصبانیت از تن ندادن مسئولان به اصلاحات و تغییرات اساسی و در اثر القائات بعضی از افراد خارج نشین و دشمنان کشور به خشونت و چه‌بسا به تخریب اموال و مراکز دینی و مذهبی روی آوردند. البته نقش عوامل صهیونیستی، تحریک‌های رییس جمهور آمریکا و گروه‌های تروریستی مسلح در به‌آشوب کشاندن اعتراضات انکارناپذیر و به‌شدت محکوم است.

اما واقعا مسئول این وضعیت کیست؟ آیا آن جوان و نوجوان معترض خشمگین یا فریب‌خورده است؟ یا کسانی که به‌شدت در برابر تغییرات اصلاحی حکمرانی مقاومت نشان می‌دهند؟

در جنگ ۱۲ روزه همبستگی گسترده‌ای در میان اقشار مختلف حتی منتقدان و معترضان در برابر تجاوز آمریکا و اسرائیل کودک‌کش ایجاد شد، و دلسوزان از حکمرانان خواستند که روش حکمرانی خود را تغییر دهند. اما دریغ از اندک تغییری در روش اداره کشور! برخی از مسئولان نظام «از اینکه دشمنان بتوانند اینگونه بر روی ذهنیت فرزندان ما اثرات مخرب بگذارند» متحیر شده‌اند، باید پاسخ خود را در این سخن بیابند: «این درست نیست که هر کس با ما در برخی زمینه‌ها تفاوت داشت با برچسب ضد دین و ضد انقلاب از کشتی انقلاب پیاده‌اش می‌کنیم.» علاوه بر این، آنان توجه نکردند که تن ندادن حاکمیت به تغییر در حکمرانی به گونه‌ای که رضایت مردم را جلب کند چنین عواقبی را نیز به‌دنبال خواهد داشت. البته این سخنان به این معنا نیست که ما در برابر دشمنان کشور و کسانی که درصدد اشغال و تجزیه کشور هستند، کوتاه بیاییم. هرگز! دخالت دشمن به‌معنای آشوب، ناامنی، تجزیه و تخریب سرمایه‌های کشور است و به‌شدت محکوم است؛ ولی باید زمینه‌های تاثیرگذاری آنان را با اصلاح شیوه حکمرانی از بین برد.

مردم همواره به شعار استقلال و آزادی پای‌بندند. می‌خواهند بر حسب وظیفه شرعی و قانونی بر حکومتشان نظارت کنند، بر سر ظالمان و فاسدان فریاد بزنند و آنان را که در جهت رضایت عمومی قدم بر نمی‌دارند تغییر دهند.

می‌خواهند آن قدر قدرت داشته باشند که بیگانگان نتوانند برایشان خط و نشان بکشند. می‌خواهند دستگاه‌های امنیتی نقشه‌های عوامل بیگانه را قبل از اقدام خنثی کنند که منجر به چنین فاجعه‌هایی نشود. می‌خواهند آن قدر استقلال داشته باشند که بتوانند کسب و کارشان را ثابت نگه دارند.

می‌خواهند مشکلات کشور بدون خشونت حل شود، خونی ریخته نشود، جسم و روح کسی آسیب نبیند و کسی زندانی نشود. می‌خواهند یک بار صدای اعتراضشان شنیده شود و به صورت قانونی بتوانند در محیطی امن نظر خود را بیان کنند.

می‌خواهند بتوانند آرا و انتقاداتشان را در مطبوعات و صدا و سیما اعلام کنند. تجربه‌های تلخ سیاستگذاری‌های کلانی که کشور را به این روز رسانده است، تکرار نشود. مردم هنوز هم نظامی می‌خواهند که آنان را دوست بدارد و آنان هم او را دوست بدارند. حاکمانی می‌خواهند که حفظ جان، مال و آبروی مردم برایشان مهمترین واجبات باشد، نصیحت مصلحان را بشنوند و اگر نمی‌توانند مشکلات کشور را حل کنند به تغییر تن دهند، هر تغییری که مردم می‌خواهند.

مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم با اندوه فراوان از این رویداد تلخ و جانکاه و عرض تسلیت به خانواده¬های داغدار و آرزوی صبر و شکیبائی برای آنان، معتقد است ملت ایران هرچند معترض جدی به اداره کشور است، هرگز اجازه نخواهد داد بیگانگان و کسانی که از سوی آنان تحریک و حمایت می شوند و با دشمنان قسم خورده ایران همکاری میکنند برای تجدید استبداد سلطنتی باز گردند. از طرف دیگر، لازم است مسئولان نظام اتهام استبداد دینی را از خود بزدایند.

از تمرکز قدرت و اختیارات بسیارِ بدون مسئولیت و پاسخگویی بپرهیزند و بخشی از اختیارات خود را به مسئولین منتخب کشور واگذار کنند. از مسئولین اجرائی و قضائی نیز میخواهیم در شیوه برخورد با معترضان به اهمیت حقوق مردم توجه داشته باشند، همه امکانات درمان برای مجروحان فراهم نمایند، با دستگیرشدگان با عفو و گذشت و با تخریبگران با روش اصلاحی و تربیتی و با عوامل اصلی دستورگیرندگان از بیگانگان و قاتلان نیروهای انتظامی و امنیتی و مردم قاطع و قانونی برخورد کنند. روشن است که پاسخ خشونت خشونت نیست. برخورد خشن از سوی هرکس و هر نهادی تخم کین میکارد و میوه تلخِ خشونت به بار می آورد. کشور نیازمند آرامش و همدلی و استفاده از همه ظرفیتها و سرمایههای ملی داخل و خارج است.

مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم ۲ بهمن ۱۴۰۴