بدهی 4 میلیارد یورویی دولت به واردکنندگان نهاده‌های دامی

داوود رنگی، رئیس هیئت مدیره اتحادیه واردکنندگان نهاده‌های دامی، به ضرورت پرداخت بدهی دولت به واردکنندگان، پذیرش مسئولیت تعهدات دولت‌های پیشین و پرهیز از تصمیمات ناگهانی در شرایط ناآرام اقتصادی و بین‌المللی می‌پردازد.

به گزارش تجارت نیوز، رئیس هیئت مدیره اتحادیه واردکنندگان نهاده‌های دامی می‌گوید دولت حدود ۶ میلیارد یورو به بازرگانان بدهکار است که نزدیک به ۴ میلیارد یورو آن مربوط به واردکنندگان نهاده‌های دامی است. او هم‌چنین بیان می‌کند توقف تخصیص ارز به واردکنندگان نهاده‌ها از خرداد یا تیر سال گذشته، با فاصله چندماهه اثر خود را در بازار نشان داده و زمینه‌ساز التهاب در تأمین کالاهای اساسی شده است. مشروح گفت‌وگوی تجارت‌نیوز با داوود رنگی، رئیس هیئت‌مدیره اتحادیه واردکنندگان نهاده‌های دامی، را در ادامه می‌خوانید.

داوود رنگی، رئیس هیئت مدیره اتحادیه واردکنندگان نهاده‌های دامی، بیان می‌کند: حدود شش ماه از جراحی اقتصادی گذشته و آثار و تبعات آن هر روز بیشتر از روز قبل ظاهر می‌شوند. به‌نظر من سنگ بنای این جراحی اساساً بر مبنا و محور ناعادلانه‌ای است. انگار در مصوبه هیئت دولت به کسانی که در سنوات گذشته ارز برده‌اند و کالایی نیاورده‌اند، جایزه داده‌اند. صادرکننده به هر گروهی که متعلق باشد، باید ارز برمی‌گردانده و این اتفاق رخ نداده است. چرا ارز وارد کشور نشده است؟ وزارت جهاد کشاورزی و دیگر وزارتخانه‌های دولتی به یک سری از واردکنندگان گفته‌اند شما کالا را وارد کنید ما هم ارز بیست و هشت هزار و پانصد تومانی به شما می‌دهیم. این قشر هم با مصائب بسیار کالا آورده‌اند و در سامانه‌ بازارگاه یا طبق آیین‌نامه‌های سازمان حمایت قیمت‌گذاری کرده‌اند، و فروش را انجام داده‌اند.

او در ادامه می‌گوید: دولت در یک شب تصمیم گرفت اعلام کند آن‌که ارز نیاورده، ارز بیاورد تا ما بخریم، آن‌که کالا آورده و باعث آرامش بازار شده هم از بانک ارز تالار دو به قیمت صد و چهل‌هزار تومان بخرد. در حالی که قرار بوده کالا با ارز بیست و هشت هزار و پانصد تومانی یا پنجاه هزار تومانی وارد کند.

دولت حدود شش میلیارد یورو به بازرگانان بدهکار است. حدود چهار میلیارد از این مبلغ بدهی منحصراً به واردکنندگان نهاده‌های دامی مربوط است.

دولت برای این‌که دوازده تا بیست میلیارد دلار ارز کالاهای اساسی را ندهد و ارز را تک‌نرخی کند، آشوبی را در جامعه به پا کرد، که نتیجه‌اش را دیدیم. اگر مغز عاقلی در سیستم بود و این طرح را در آن فضا سبک‌و‌سنگین می‌کرد، بهتر بود که این چهارده پانزده میلیارد را هزینه کرد تا جامعه را از التهاب خارج شود یا این تبعات را پذیرفت؟

داوود رنگی می‌افزاید: از سوی دیگر، آقای رئیس‌جمهور در اتاق بازرگانی بیان کرده‌اند هر کسی که دلار بیست و هشت هزار و پانصد تومانی گرفته، رانت گرفته است. چندین بار در مصاحبه‌ها گفته‌اند. هم‌چنین می‌گویند این‌ها بدهی دولت قبل است. چه معنایی دارد؟

اگر این بدهی دولت قبل است، شما هم وقتی دولت را تحویل گرفته‌اید، چندین تن کالای اساسی در کشور بوده که با همان رانت‌ها وارد شده بودند. تامین این کالاها مانع بروز التهاب در کشور می‌شود. وقتی این روند تغییر یافت، کشور هم به‌هم ریخت. باید با تامل و تعقل به این مسائل نگاه کرد. در پرداخت بدهی به جامعه بازرگانان هم باید تعجیل شود.

از تیرماه سال گذشته به واردکنندگان نهاده‌های دامی ارز داده نشد / جراحی اقتصادی باید در شرایط آرامش جامعه و تفاهم بین‌المللی انجام می‌شد

او می‌گوید: از خرداد یا تیرماه سال گذشته ارز به واردکنندگان نهاده‌های دامی داده نمی‌شد. این مسئله به‌فاصله چند ماه در بازار منعکس می‌شود. با همه‌ی این اوصاف، از تیرماه سال گذشته تا جراحی اقتصادی، شش ماه فاصله بود. در این شش ماه کالا به کشور وارد می‌شد. خود دولت هم این بدهی چهار میلیاردی به واردکنندگان را قبول دارد. آمار و ارقام به‌طور واقعی منعکس نمی‌شوند. این جراحی اقتصادی باید در شرایطی که تفاهمی در سطح بین‌المللی با دولت‌های دیگر وجود دارد، و در شرایط آرامش جامعه انجام می‌شد.

داوود رنگی در پایان بیان می‌کند: می‌گویند مسئله اصلی رانت بوده است. خب الان هم که دولت رانت می‌دهد. اگر در دولت قبلی فاصله‌ی سی هزار تومان تا پنجاه هزار تومان رانت بود، الان هم فاصله‌ی صد و چهل هزار تومان تا صد و هفتاد هزار تومان رانت است. خب اگر دولت پول ندارد، کالاها را پس بدهد. واردکنندگان هم به بانک‌ها بدهکارند. لااقل دولت ذره‌ذره بدهی‌اش را به واردکنندگان بدهد. بدهی، تعهد دولت است. در نظر ما هم دولت مجموعه‌ای از وزارتخانه‌های مختلف و بانک مرکزی و نهادهای دیگر است. نمی‌شود یک بخش به ما بگوید کالا وارد کن و بخش دیگر بگوید پول نداریم و پول نمی‌دهم. اگر تامین امنیت غذایی یکی از وظایف دولت است. نمی‌شود که واقعیت‌های جامعه را انکار کرد.