دکتر سعید مسیحا 

استاد دانشگاه

 

طرح باغ‌راه یعنی اینکه در حریم دوسوی راه‌های کشور اعم از جاده‌ها یا بزرگراه‌های بین‌شهرها باغ احداث شود. 

 

حریم جاده‌ها در طرفین هر کدام حدود سی متر می‌باشد که قانونأ تحت حاکمیت دولت می‌باشد و به‌هیچ‌وجه نباید تجاوزی به این حریم صورت گیرد. در این حریم، دولت، صاحب اختیار مطلق و فعال مایشاء می‌باشد.

 

این طرح بر اساس اینکه حریم راه‌ها تحت حاکمیت دولت قرار دارد، پیشنهاد می‌کند در بخش میانی این حریم به‌صورت چند ردیف به موازات راه، درخت‌کاری میوه و نهال‌کاری انجام گردد. در صورت عملی شدن این طرح، صاحب بزرگ‌ترین باغ دنیا می‌شویم. 

 

این طرح به نظر اینجانب با توجه به شیب دو درصدی راه‌ها که برای هدایت نزولات آسمانی به کناره‌ها و سرازیر شدن آب‌ها به حریم جاده‌ها در نظر گرفته شده است، موجب آبیاری خودکار ریشه درختان می‌گردد. ضمنأ می‌توان در حریم جاده‌ها مخازن بتونی زیرزمینی نیز برای ذخیره مازاد نزولات احداث گردد. همچنین با احداث صفحات ذخیره انرژی خورشیدی در این حریم می‌توان در صورت خشکسالی، با انرژی مذکور، از این مخازن، آب را به سطوح بالا و جانبی برای مصرف بهینه از جمله آبیاری درختان حریم راه‌ها انتقال داد. با توجه به انتخاب درختان میوه‌ای متناسب با اقلیم هر منطقه درآمد اقتصادی نیز حاصل می‌گردد.

 

یک مزیت دیگر صفحات ذخیره انرژی خورشیدی احداث شده در این باغ‌های حریم راه‌ها، استفاده از مازاد انرژی برای روشنایی‌های جاده‌ای می‌باشد.

 

هرس این درختان و جمع‌آوری میوه‌ها و ثمرشان در فصل بهره‌برداری با استفاده از افزارها و ماشین‌آلات مخصوص چیدن میوه یا هرس - که مجهز به هشداردهنده‌های لازم هستند- به دلیل دسترسی به جاده آسان‌تر انجام می‌شود.

 

ضمنأ درختان باغ‌راه‌ها به جذب گاز کربنیک و تولید اکسیژن و تصفیه هوا کمک شایانی می‌کنند. 

 

مدیریت این باغ‌راه‌ها برای رسیدگی‌های لازم کشاورزی در هر سی چهل کیلومتر به یک مهندس کشاورزی سپرده می‌گردد. طبعأ عملیات باغداری چون هرس و سمپاشی درختان و جمع‌آوری میوه‌‌ها بر عهده مدیر تعریف‌شده قرار می‌گیرد.

 

طرح تفصیلی چکیده فوق موجود می‌باشد.

ارسال نظر

یادداشت

آخرین اخبار

پربازدید ها