رضا قاسم‌پور

فعال فرهنگی

 

این روزها در شرایط نامساعد اقتصادی کشور، مدیران مدارس عادی دولتی با مشکلات عدیده‌ای دست و پنجه نرم می‌کنند.

مدیریت در مدرسه‌ای سراسر مشکل (با دانش آموز و دبیران الک شده) با جیب خالی هنر شیرزنان و بزرگ مردانی است که همواره از چهارسوق و چهارطاق مربع اولیا، دانش آموزان، همکاران و ادارات، تحت فشارهای بی‌امان و خرد کننده می‌باشند.

مشکلات عمومی مدارس دولتی

* نبود سرانه مدارس

* هزینه‌های سرسام آور تعمیر، تجهیز و نگهداری مدارس دولتی

*هزینه‌های تصاعدی حامل‌های انرژی

* سامانه‌های اسقاطی و عذاب‌آور فعلی

* نبود نیروهای خدماتی و سرایداری

*ثبت کتب و تهیه و توزیع آن

* تبعیض‌های ناروای مسئولین

* معضل موبایل در مدارس

* حجم فزاینده بخشنامه‌های آبکی

تنها گوشه‌های کوچکی از مسائل و مصائب آموزش و پرورش پیشروی ماست.

موارد مذکور بخشی از مشکلات ملموس و آشکار مدیران مدارس در اقصی نقاط کشور می‌باشد.

در کنار این داستان نباید از قیاس حجم و نوع کار مدیران متوسطه دوره دوم با مدیران راهنمایی (متوسطه اول) و ابتدایی نیز غافل شد.

مشکلات اختصاصی مدیران متوسطه دوم

تفاوت‌های سخت‌افزاری:

تفاوت کارکرد مدیران مدارس متوسطه دوم با مدیران مقاطع پایین‌تر هم از نظر (ساعت کاری، تعداد دانش‌آموز، مدیریت دو مدرسه متوسطه دوم و بعضا ضمیمه هنرستان همزمان) با حق مدیریت یکسان مسئله‌ای آزار‌دهنده، ناعادلانه و تبعیض آمیز است.

* از منظر تنوع کاری

تعدد فعالیت‌های مدارس متوسطه دوم نسبت به دبستان و متوسطه اول (امتحانات نهایی، کنکور، صدور مدرک پایان تحصیلات، دفاتر فارغ التحصیلی و ...)با حق مدیریت یکسان جفایی عظیم در قاموس باصلابت عدالت بوده و چون تبعیض‌آمیز است قطعا پایه‌های چنین ظلمی پابرجا نخواهد ماند.

تدریس دستوری معاونین در مقطع متوسطه دوم بسیار سخت و جانفرساست.

پیشنهاد می‌شود که به خاطر این همه تنوع کاری ۶ ساعت تدریس من درآوری و تحمیلی از احکام و ابلاغ معاونین مقطع متوسطه دوم حذف شود.

کوتاه سخن اینکه با توجه به قیاس حجم، نوع و حساسیت‌های ویژه کاری مدیران متوسطه دوم با مدیران پایین‌دستی با حق مدیریت یکسان، معطوف وجود ظلم و ستم سیستماتیک و فزاینده نسبت به مدیران متوسطه دوم هویداست. امیدواریم دوستان حاذقی که در شورای راهبری مدیران مدارس دست اندرکاراند در کنار مدیران نجیب کف مدارس و کلاس‌ها اندکی به مصالح عمومی بیاندیشیم.

 

 سخن آخر اینکه:

مهمترین چالش پیش روی مدیران مدارس مسئله پارادوکسیکال ثبت نام می‌باشد. مسئولین بالادستی برای خودشیرینی و کسب وجه در افکار عمومی مدیران خود را در پیش اولیا ذبح می‌نمایند. نزدیک ثبت نام مدارس بخشنامه پشت بخشنامه و تذکر روی تذکر مدیران بخت برگشته را از چهارسو نشانه می‌رود مبنی بر اینکه زمان ثبت نام حق گرفتن شهریه و کمک‌های مردمی را نخواهد داشت. آموزش پرورش خودش که از پرداخت سرانه به مدارس شرمنده بوده و با این دستورات نیز عملا راه کمک‌های داوطلبانه به مدارس را سد کرده و مدیرش را در میانه انبوه مشکلات فی امان الله رها می‌کند. وقتی هم اعتراضی باشد اگر نتوانند مدیر را اقناع کرده و یا مرعوب سیستم‌های نظارتی نمایند. یواشکی می‌گویند فلانی بگذار یکی دو هفته بگذرد طول سال به واسطه انجمن کمک‌های مردمی را جمع کنید.

غافل از اینکه بر حسب عرف و عادت اگر اول ثبت نام مدیر نتواند حساب خالی‌اش را با کمک‌های مردمی ترمیم کند در طول سال کلاهش پسِ معرکه خواهد بود.

ارسال نظر

یادداشت

آخرین اخبار

پربازدید ها