مرز مهم میان فریز تخمک و فریز جنین

افزایش سن ازدواج، بازتابی از تغییر اولویت‌های زیستی و اجتماعی در دنیای مدرن است؛ جایی که تأکید بر استقلال فردی و ثبات اقتصادی، گاهی جایگزین سنت‌های پیشین می‌شود. این پدیده اگرچه فرصتی برای بلوغ فکری و انتخاب‌های آگاهانه‌تر فراهم می‌آورد، اما نباید به بهای از دست دادن فرصت‌های زیستی در جوانی باشد.

تعادل در زندگی یک مسئله چندجانبه است و در تصمیم‌گیری‌های مرتبط با باروری نیز نقش تعیین‌کننده دارد؛ به‌گونه‌ای که نه فرصت‌های زیستی و باروری قربانی مصلحت‌اندیشی بیرونی شود و نه پختگیِ حاصل از گذر زمان، نادیده گرفته شود.

توان باروری یکی از فرصت‌هایی است که با گذر عمر، به‌تدریج کاهش می‌یابد. این روند به‌ویژه در زنان با شیب تندتری رخ می‌دهد، به‌گونه‌ای که امروزه سن ۴۰ سالگی به‌عنوان نقطه عطف شانس باروری شناخته می‌شود. چرا که پس از ۳۵ سالگی، کیفیت و تعداد تخمک‌های زنان به‌طور محسوسی کاهش پیدا می‌کند و شانس بارداری کمتر می‌شود. همچنین در سنین بالاتر، احتمال برخی عوارض بارداری و نیاز به مراقبت‌های پزشکی دقیق‌تر افزایش می‌یابد.

در این میان، برخی زنان برای حفظ «زمان باروری» خود به دنبال فریز تخمک هستند. این روش در برخی شرایط پزشکی و در مواجهه با درمان‌های سنگین، می‌تواند یک راهکار پیشگیرانه باشد. با این حال، در موارد دیگر نیز به آن‌ها کمک می‌کند تا بدون فشار برای تصمیم‌گیری فوری، شانس بارداری را در آینده افزایش دهند. در بسیاری از موارد، انگیزه اصلی این انتخاب می‌تواند برنامه‌ریزی تحصیلی، مسائل کاری یا دیرتر شدن ازدواج و تصمیم به فرزندآوری باشد.

اما باید دانست فریز تخمک با فریز جنین یکسان نیست؛ در روش فریز تخمک، خودِ تخمک برای استفاده در آینده نگهداری می‌شود، اما در فریز جنین، جنینِ تشکیل‌شده، ذخیره می‌گردد. به همین دلیل، این دو روش متفاوت از یکدیگر بوده و و در حالت فریز تخمک، نیاز به لقاح و شکل‌گیری جنین در مراحل بعد وجود دارد. در نتیجه، هنگامی که تخمک از حالت فریز خارج می‌شود، معمولاً نرخ باقی‌ماندن و رسیدن به وضعیت قابل استفاده، کمتر از جنینِ فریز می‌باشد. بنابراین، مقایسه این دو روش باید با در نظر گرفتن شرایط فردی و نظر متخصص باروری انجام شود. این درحالی است که در پروسه فریز جنین، به دلیل آنکه لقاح انجام می‌شود و جنین رشد چند سلولی خود را تکمیل و سپس فریز می‌شود شانس بقای بیشتری دارد. امروزه جنین‌های بسیاری پس از سال‌ها گذر زمان از فریز خارج شده و پس از انتقال به مادر به رشد خود ادامه می‌دهد. درحالی که تخمک فریز شده این شرایط را نداشته و شانس زنده ماندن آن پس از خروج از فریز، کمتر است.

بنابراین توصیه می‌شود زنان فرصت باروری خود را چون سرمایه‌ای گران‌قدر بدانند و آن را بی‌جهت به آینده‌ای نامعلوم واگذار نکنند؛ زیرا توان باروری، همچون دیگر ظرفیت‌های زیستی، در گذر زمان رو به کاستی می‌رود. فریز تخمک، اگرچه می‌تواند در برخی شرایط پزشکی یا در نبود امکان ازدواج، راهکاری حمایتی باشد، اما هرگز جایگزین زمان مناسب و تصمیم‌گیری آگاهانه نیست؛ از این‌رو، امید بستنِ مطلق به آن، نباید ما را از واقعیت‌های زیستی غافل کند.

ترجمه و گردآوری، جوانه خانی

https://my.clevelandclinic.org

www.clinicatambre.com