علت تاخیر ترامپ در حمله به ایران؟

آتش به اختیار عمل کردن گروه های مقاومت و مردمی در شرایط قطع ارتباطات، آن چیزی است که می تواند نقشه ترامپ را به هم بزند.

به گزارش خبر فوری، شرایط در منطقه به شدت ملتهب است. آمریکا بیش از 22 میلیارد دلار تجهیزات نظامی به منطقه خاورمیانه و به خصوص نزدیک ایران آورده است. بسیاری معتقدند انتقال این مقدار تجهیزات نه به معنی تهدید و شاخ و شانه کشیدن بلکه به معنی هشدار برای آغاز جنگ بزرگ است.

از دو هفته قبل تا کنون، بسیاری از تحلیلگران از قریب الوقوع بودن جنگ ایران و آمریکا گفته اند. هر روز شایعه جنگ شنیده می شود اما این جنگ تا کنون آغاز نشده است. علت این تعویق چیست؟ چرا آمریکا و شخص ترامپ حمله به ایران را به تعویق می اندازد و چه زمانی آن را آغاز خواهد کرد؟

رسانه های عبری حدود 10 روز قبل خبری منتشر کردند مبنی بر اینکه ترامپ تصمیم نهایی خود برای حمله به ایران را گرفته بود اما اطرافیانش به او گفتند که نمی توانند تضمین دهند که جنگ ایران به زودی تمام شود. ترامپ نیز ترسیده و تصمیم خود را به تعویق انداخته است (اینجا بخوانید).

این خبر در صورت صحت، نشان می دهد که ترامپ به دنبال تکرار عملیات ونزوئلا در ایران است. او می خواهد یک عملیات کوتاه مدت، سریع و برق آسا و با بیشترین نتیجه و دستاورد انجام دهد. اما عملیات ونزوئلا ممکن است در ایران تکرار نشود. دونالد ترامپ از نتیجه جنگ با ایران می ترسد. او به خوبی می داند که وضعیت ایران متفاوت از ونزوئلا است. اما این تفاوت در چیست؟

تفاوت جنگ آمریکا و ایران با جنگ آمریکا و ونزوئلا در چیست؟

شاید سخن از این مساله که سطح فنی و تجهیزاتی ایران به مراتب بالاتر از ونزوئلا است، در شرایط کنونی، خارج از موضوع  باشد. باید اعتراف کرد که اختلاف فنی و تجهیزاتی ایران و ایالات متحده بسیار بالا است و بعید است ترامپ نگران موشک ها یا ناوهای ایران باشد. به نظر می رسد آنچه ایران را متمایز از ونزوئلا می کند، «ساختار نیروهای نظامی و شبه نظامی ایران و متحدان منطقه ای آن» باشد و این مساله است که ترامپ را نگران کرده است.

برای فهم نگرانی ترامپ بهتر است مروری بر عملیات دلتافورس در ونزوئلا داشته باشیم. نیروهای ویژه ایالات متحده از طریق ایجاد اختلال در راه های ارتباطی میان گروه های نظامی مختلف ونزوئلا، ارتباط آنها با مرکز را قطع کردند. گروه های نظامی پیاده، زرهی، هوایی و پدافندی، با قطع ارتباط، اتصال به مرکز فرماندهی را از دست دادند و نتوانستند در شرایط حساس، تصمیم گیری کنند. نیروهای دلتا فورس نیز بدون پرتاپ حتی یک موشک از جانب نیروهای ونزوئلایی، به مقر مادورو رسیده و او را ربودند.

حال، فرض کنید این شرایط برای ایران رخ دهد. تصور کنید آمریکا راه های ارتباطی میان گروه های نظامی مختلف را قطع کند. در این وضعیت، گروه های نظامی یا شبه نظامی چه واکنشی خواهند داشت؟ پر واضح است که بسیاری دچار «فروپاشی» یا «بی کنشی» می شوند، چرا که بدون دریافت فرمان، قادر به تصمیم گیری نیستند اما برخی نیز شروع به پیروی از اصل «آتش به اختیار» می کنند.

این وضعیتی است که در کشور ما وجود دارد و در ونزوئلا دیده نمی شود. گروه های مقاومت ایران و حتی منطقه مانند عراق و یمن بارها نشان داده اند که صرفا پذیرنده فرمان نیستند و حتی گاهی سلسله مراتب را هم رعایت نمی کنند. یکی از ویژگی های برجسته انصارالله در یمن و کتائب حزب الله در عراق همین است که در شرایط بحرانی، دست به عمل خطرناک، استشهادی و مستقل می زنند و منتظر فرمان نمی مانند و حتی ممکن است خلاف فرمان عمل کنند. این مساله در مورد گروه های نظامی و مقاومت داخل ایران نیز صادق است.

آتش به اختیار عمل کردن گروه های مقاومت و مردمی در شرایط قطع ارتباطات، آن چیزی است که می تواند نقشه ترامپ را به هم بزند. هجوم گروه های مقاومتی عراق به پایگاه های آمریکایی، حملات موشکی یمن به ناوهای آمریکایی و یا هجوم گروه های نظامی وابسته به جریان مقاومت در داخل ایران به انحاء مختلف به منافع و مراکز وابسته به ایالات متحده در میانه عملیات برق آسای آمریکا، می تواند طرح عملیات سریع و تمیز ترامپ را به هم بریزد و ضمن طولانی کردن عملیات، تلفات را به شدت بالا ببرد. این دقیقا چیزی است که ترامپ از آن وحشت دارد و می تواند تصویر اقتدارگونه ای که او از خود ساخته را ویران کند.

علت تاخیر ترامپ در شروع جنگ همین است. او می خواهد از میزان قدرت، توان عملیاتی و وضعیت لجستیکی گروه های نظامی و شبه نظامی داخل و خارج ایران مطلع شود و نوع واکنش آنها را بسنجد. ممکن است رئیس جمهور ایالات متحده از طرح حمله برق آسای ونزوئلایی عقب نشینی کرده و عملیات و طرحی دیگر را پیش بگیرد. فقط زمان مشخص خواهد کرد که در سر مرد موزرد و ژنرال هایش چه می گذرد.

منبع: خبر فوری