تر و خشک با هم می‌سوزند/ پرداخت مالیات به سود سلبریتی‌ها است یا به ضرر هنرمندان؟

صدور یک دستور فوری درباره معافیت مالیاتی هنرمندان، موجی از انتقادات را به همراه داشت.

تر و خشک با هم می‌سوزند/ پرداخت مالیات به سود سلبریتی‌ها است یا به ضرر هنرمندان؟

سرویس فرهنگی مستقل آنلاینمحمدباقر نوبخت، رئیس سازمان برنامه‌وبودجه کشور اخیرا با صدور یک دستور فوری با کاهش معافیت مالیاتی هنرمندان در لایحه بودجه ۹۹ مخالفت کرده است. بر این اساس «تمامی فعالیت‌های انتشاراتی و مطبوعاتی، فرهنگی و هنری دارای مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی» کماکان از معافیت صددرصدی برخوردار خواهند بود. این دستور موجی از انتقادات نسبت به تصمیم جدید دولت مبنی بر معافیت هنرمندان از پرداخت مالیات، شکل گرفته است.

باشگاه خبرنگاران جوان نوشت: بسیاری از کاربران فضای مجازی نسبت به معافیت هنرمندان از مالیات اعتراض کردند. برخی در فضای مجازی به کنایه نوشتند: «اگه از سلبریتی‌ها مالیات بگیرند، این ضُعفای دردمند هزینه سفر به اروپا و کانادا و زایمان در اون کشور‌ها رو از کجا بیارند خب؟ آینده بچه شون چی میشه؟ شما پاسخگویید؟» 

حالا در لیست گروه‌های مشمولی که مالیات نمی‌پردازند هنرمندان نیز قرار گرفتند. در این لیست اقشار دیگر نیز وجود دارند؛ وکلا و پزشکان از اصناف دیگر هستند که مالیات دریافت نمی‌کنند. جالب اینجاست که باید هنرمندان مبلغ ۵ هزار میلیار مالیت پرداخت کنند که طبق تصمیم جدید دولت این مبلغ به صفر رسیده است.

اما روزنامه ایران در خصوص معافیت مالیاتی نوشته است: پرداختن به تعداد معدودی از مشهورین عرصه هنر که برخلاف بسیاری از ثروتمندان انواع عکس و فیلم و زندگینامه از آنان در دسترس است، قطعاً جذاب است. کسانی که کوچک‌ترین لغزش کلامی آنها در مواجهه با مالیات می‌تواند تا مدت‌ها سوژه رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی باشد. اما نکته همین جاست. نحوه ورود به معافیت مالیاتی فعالیت‌های هنری از سوی رسانه‌ها باید در درجه اول محل توجه باشد نه سلبریتی‌های بهره‌مند از این معافیت.

 لطفاً دوستان جمع‌ بزنند کسانی را که فکر می‌کنند دستمزد بالا دارند، در همه عرصه‌های هنری، به ۵۰ نفر می‌رسند؟ به ۱۰۰ نفر چطور؟ بگیریم ۲۰۰ نفر، فقط همین ۲۰۰ نفر اهل هنرند در این کشور؟ بقیه کجا هستند؟! در مورد ارقام دریافتی آنها از فعالیت‌شان اهل رسانه چقدر آمار دارند؟ اصلاً به‌جز هنرمندان ساکن تهران، بقیه هنرمندان، ایرانی به حساب می‌آیند نزد منتقدین؟ به جز سینما و موسیقی و تا حدودی تجسمی آن هم تعداد معدودی از فعالان‌شان، بقیه هنرها و هنرمندان اصلاً هنر و هنرمند محسوب می‌شوند؟
آن نوازنده سازهای سنتی که در یک شهر کوچک با جمعی از دوستانش کنسرتی را برای یک شب و با حضور حداکثر ۲۰۰ نفر با بلیت حداکثر ۲۰ هزار تومانی برگزار می‌کند، کجای این ماجرا است؟ درباره مؤسسات مطبوعاتی و انتشارات چه نظری دارند این منتقدین؟ آیا آنها هم مشمول نظر فراگیر این افراد می‌شوند یا لابد در این وانفسا برای چاپ کتاب و نشریه هم انتفاع فراوان دیده‌اند که انتظار مالیات 50 درصدی دارند؟ چرا مسأله منتقدان فروکاستن کل عرصه هنر به همین چند سلبریتی است و نسبت دادن ماجرا به حمایت‌های انتخاباتی آنها از روحانی؟
مشکل دیگر اینجاست که کارشناسانی که این معافیت‌ها را حذف کردند هم بدبختانه شناخت‌شان از هنر و درآمد هنرمندان مثل این منتقدان است. متر و معیارشان همین معدود سلبریتی است. منتقدان دولت انتقاد می‌کنند که چرا دولت از سلبریتی‌ها حمایت می‌کند. این وجه را می‌بینند ولی مسأله اصلی را نه! دولت با تصمیم استمرار معافیت صد درصدی فعالیت‌های «انتشاراتی و مطبوعاتی، فرهنگی و هنری» (لطفاً به همه موارد قید شده توجه شود) نشان داد که از کل عرصه فرهنگ و هنر دفاع می‌کند. این وظیفه ذاتی دولت در گسترش فرهنگ عمومی است. اتفاقاً عکس این باید سؤال برانگیز می‌بود که در شرایط اقتصادی فعلی که سبد فرهنگی خانوارها کوچک‌تر شده، اخذ مالیات ولو با معافیت 50 درصدی می‌توانست آخرین ضربه‌های کاری بر پیکره فرهنگ و هنر را وارد کند که به گفته وزیر فرهنگ، در ادوار مختلف به مجوزهای صادر شده به چشم اقتصادی نگاه نشده و همواره سعی در حمایت از آنها بوده است.
با یک تبصره ساده می‌توان ماجرا را حل کرد. مشخص کردن سقف درآمد برای بهره‌مندی از نرخ صفر درصد مالیات و بالاتر از آن گرفتن مالیات تصاعدی امر پیچیده‌ای نیست!

محمدرضا باقری منتقد سینما در خصوص معافیت هنرمندان از پرداخت مالیات در گفت‌وگو با باشگاه خبرنگاران جوان گفت: «دلیلی ندارد کسی با درآمد میلیاردی معاف از مالیات شود. ممکن است، یک انتشاراتی کارش نچرخد و در این گرانی و فشار اقتصادی مالیات ندهد؛ در این شرایط آدم معافیت مالیاتی را می‌پذیرد، اما یک تعداد قابل توجهی از هنرمندان درآمد میلیاردی دارند؛ گردش حساب، سفر‌های خارجی، ماشین، املاک و دیگر مخارجشان مشخص است؛ مردم هم این افراد را می‌بینند. اگر این افراد در فشار سیاسی از مالیات معاف شوند، مصداق بارز دست کردن در جیب مردم خواهد بود. بعید نیست که دولت به جای اینکه بخواهد از هنرمندان مالیات بگیرد، بگوید صد تومان بنزین را گران‌تر می‌کنم؛ تا اینجا تحمل کردید؛ صد تومان گران‌تر بنزین بزنید؛ بگذارید نور چشمی‌های ما مالیات ندهند.»

خسرو دهقان منتقد سینما و دبیر چند دوره جشنواره جشن خانه سینما در این خصوص گفت: «مالیات بر اساس درآمد است. کسی که درآمد دارد باید مالیات دهد؛ اما موضوعی که باید دقت کنیم این است که در سینما درآمد‌ها یک دست نیست. این گونه نیست که همه درآمد بالایی داشته باشند و نمی‌شود نگاه یکسان به همه کرد. باید با توجه به اظهار نامه و درآمد هر کسی مالیات پرداخت شود».

وی ادامه داد: «تفاوتی نمی‌کند فرد در چه صنفی فعالیت می‌کند. کسی که در هر شغل و حرفه‌ای قرار دارد باید مالیات دهد. تعداد پول دار‌های سینما زیاد نیست. ممکن است برخی از بازیگران خارج از فضای سینما افراد ثروتمندی باشند. هر که درآمد بیشتری دارد باید بیشتر مالیات دهد. در حوزه کتاب هنرمندان واقعا درآمدی ندارند، اما بازیگرانی هم هستند که درآمد بالایی دارند.»

 

 

ارسال نظر

یادداشت

روی خط رسانه

آخرین اخبار

پربازدید ها