شرب خمر چیست و چه مجازاتی در قانون دارد؟

مشروبات الکلی یا شرب خمر، که جزوء نوشیدنی های مسکر می باشد، جرم است و این فقط مربوط به ایران نیست و در اکثر کشورها دارای مجازات می باشد.

عربستان یکی از سخت گیرانه ترین قوانین را در این زمینه دارد. تولید، واردات، فروش و مصرف الکل در این کشور به طور کلی ممنوع است.

در گذشته مجازات شلاق به همراه زندان و جریمه های نقدی سنگین برای خاطیان اعمال می شد. اما با اصلاحات قانونی سال های اخیر ( به ویژه از سال ۲۰۲۰ به بعد )، مجازات شلاق حذف شده و جای خود را به حبس های طولانی مدت، جریمه های مالی فوق العاده سنگین و اخراج فوری از کشور (برای اتباع خارجی) داده است. همچنین اخیرا گشایش های بسیار محدودی صرفا برای دیپلمات های غیرمسلمان در مناطق خاص (آن هم تحت کنترل شدید) در نظر گرفته شده است.

در کویت، طبق قانون مجازات این کشور، واردات، تولید و فروش مشروبات الکلی کاملا غیرقانونی است.

مجازات قاچاق یا فروش الکل در کویت می تواند منجر به چندین سال زندان و جریمه های سنگین شود. اگر فردی در حال رانندگی در مستی یا تظاهر به مستی در اماکن عمومی دستگیر شود، مجازات بازداشت و جریمه در انتظار اوست و در خصوص خارجی ها منجر به دیپورت (اخراج) می شود؛ اما مجازات بدنی (مانند حد شلاق) در سیستم قضایی آن ها برای این جرم اجرا نمی شود.

سودان سال ها قوانین بسیار سخت گیرانه ای بر پایه شریعت داشت که مصرف الکل را برای همه جرم می دانست و مجازات شلاق را اعمال می کرد.

تغییرات قانونی: در سال ۲۰۲۰، سودان قوانین خود را اصلاح کرد. در حال حاضر، مصرف الکل صرفاً برای مسلمانان جرم است، اما شهروندان غیرمسلمان (مانند اقلیت های مسیحی) اجازه دارند در خلوت خود و بدون تظاهر در ملاءعام الکل مصرف کنند. مجازات شلاق نیز از سیستم قضایی این کشور حذف شده است.

شرب خمر چیست؟

هر ماده مست کننده ای که مصرف آن موجب می شود شخص مست شود و از حالت طبیعی خاجرج شود را شرب خمر می گویند. شرب خمر می تواند به صورت تزریقی باشد یا به صورت مایع نوشیده شود و یا تدخینی باشد که قدرت تفکر و عقل را دچار اختلال می کند. در دین اسلام به دلیل اینکه قدرت تصمیم گیری را از انسان می گیرد، حرام می باشد و همچنین عوارض زیادی برای کبد دارد و سلامت بدن را به خطر می اندازد.

در قانون ما فرق نمی کند که مصرف چقدر باشد، کم یا زیاد، جرم است و حتی اگر شخص مست نشده باشد و یا مشروب با ماده دیگری ترکیب شده است، تا زمانی که مسکر خاصیت خودش را حفظ کرده باشد، مصرف آن دارای مجازات می باشد.

طبق صبحت های وکلای سایت dadyar24.com منظور از جرم شرب خمر، نوشیدن مشروبات الکلی است که در قانون ممنوع است و دارای مجازات شرعی می باشد.

مشروبات الکلی از نظر فقه شیعه

در فقه شیعه، خمر به عنوان نماد اصلی مایعات مست کننده، نجس قلمداد شده و نوشیدن آن بدون هیچ شک و شبهه ای حرام است. نظر غالب میان فقیهان بر نجاست اتانول ( الکل متمایز مست کننده ) استوار است، در حالی که الکل های صنعتی مانند متانول که به دلیل سمی بودن خاصیت سکرآوری ندارند، پاک دانسته می شوند. از سوی دیگر، معامله و خرید و فروش این مواد تنها زمانی باطل است که به قصد مستی صورت گیرد؛ اما اگر پای منافع مشروع و مصارف طبی در میان باشد، معامله آن کاملا جایز خواهد بود. در نهایت، در دین اسلام برای مصرف کننده ، کیفر قضایی معادل ۸۰ ضربه شلاق را پیش بینی کرده است.

مشروبات الکلی از نظر قرآن

کتاب آسمانی اسلام در چهار آیه مختلف و با تاکییدی ویژه، انسان را از نزدیک شدن به این مایع ویرانگر برحذر داشته است. قرآن کریم، ابتدا در آیه ۲۱۹ سوره بقره منافع مادی ناچیز شراب را در برابر گناه و زیان بزرگ آن ناچیز می شمارد و در آیه ۴۳ سوره نساء، مومنان را از ایستادن به نماز در حالت مستی منع می کند تا بدانند چه می گویند.

اوج این تحریم در آیات ۹۰ و ۹۱ سوره مائده ظهور پیدا می کند؛ جایی که خداوند شراب را در کنار قمار، «پلیدی و عمل شیطانی» نامیده و به صراحت دستور به اجتناب از آن می دهد. قرآن به زیبایی پرده از مفسده اجتماعی الکل برمی دارد و بیان می کند که شیطان قصد دارد از طریق شراب و قمار، بذر کینه و دشمنی را میان انسان ها بپاشد و آن ها را از یاد خدا و نماز غافل سازد. واژه «خمر» نیز در لغت به معنای پوشاندن است و علت این نام گذاری، آن است که شراب مانند پرده ای روی عقل انسان را می پوشاند و قدرت تشخیص خوب از بد را از او سلب می کند.

مشروبات الکلی از نظر اسلام

رویکرد دین اسلام بر خلاف برخی مکاتب عهدگسسته که به انزوا یا تربیت نژادی خاص می پردازند، بر پایه هدایت یک جامعه جهانی و همبستگی انسانی بنا شده است. اسلام اداره امور فردی و جمعی بشر را به دست «عقل سالم» سپرده و اجازه نمی دهد عواطف کاذب و زودگذر سرنوشت انسان را تباه کنند. از همین رو، با هر پدیده ای که فعالیت طبیعی عقل را مختل سازد—مانند قمار، دروغ و در رأس آن ها استعمال مسکرات—به شدت مبارزه می کند.

خوردن مشروبات الکلی تنها عمل مزاحمی است که مستقیماً کانون تعقل و شعور انسان را نشانه می گیرد. اسلام زمانی این سم مهلک را تحریم کرد که باده گساری عادت دیرینه و موروثی مردم جهان بود ؛ به همین جهت، با اتخاذ روشی تدریجی و صبورانه در طول چند سال، جامعه را به سمتی هدایت کرد که پس از نزول حکم قطعی، مردم با اشتیاق تمام، ذخایر شراب خود را در معابر پایتخت اسلام سرازیر کردند. این تدبیر باعث شد که در طول چهارده قرن، میلیون ها انسان با تنفر طبیعی از این پلیدی رشد کنند. زوال عقل ناشی از الکل نه تنها از نظر روانی فرد را دچار اعتماد به نفس کاذب و تصمیمات زیان بار می کند ، بلکه سالانه آمار هولناکی از جنایت، قتل، خودکشی، رسوایی و بیماری های اعصاب و کبد را به جامعه بشری تحمیل می سازد.

جمع بندی

اگر بخواهیم یک جمع بندی جامع از این مبحث داشته باشیم، باید بگوییم:

مسکر چیست؟ هر ماده مایعی است که به دلیل داشتن فرمول مست کننده، میان انسان و چشمه حیات او یعنی عقل، سد و پرده ایجاد می کند و باعث اختلال در ادراک، افشای راز و رفتار غیرعادی می شود.

شرب خمر چیست؟ به معنای استعمال و نوشیدن هر نوع از این مایعات سکرآور است؛ خواه از انگور (شراب)، خرما (نبیذ)، کشمش (نقیع) و یا جو (مرز) گرفته شده باشد و در قانون فرقی میان نوع مأخذ آن وجود ندارد.

به موجب ماده ۲۶۴ قانون مجازات اسلامی، مصرف مسکر از هر قبیل که باشد، موجب اجرا شدن مجازات حد است. این مجازات برابر با ۸۰ ضربه شلاق بوده و قانون گذار تاکید کرده است که مستی اختیاری مانع از مجازات مرتکب نیست؛ مگراینکه ثابت شود شخص در حین ارتکاب، به طور کامل مسلوب الاختیار بوده است.