توفان در مرزهای خاوری آغاز شد / بهترین فرصت برای «داعش خراسان» (ISKP)
تبدیل شدن افغانستان به میدان جنگ چریکی طولانی، به معنای ناامنی مزمن در جوار مرزهای ایران و توقف پروژههای ترانزیتی و اقتصادی است/ بهترین فرصت برای «داعش خراسان» (ISKP) فراهم شده است.
موج جدید گسترده و بیسابقهی آوارگان به سمت مرزهای ایران
یدالله کریمی پور/ تحلیلگر
با آغاز حملات گسترده هوایی پاکستان به مواضع طالبان در کابل، قندهار و پکتیا امروز ۸ اسفند ۱۴۰۴ (۲۷ فوریه ۲۰۲۶) و استفاده مقامات رسمی اسلامآباد از واژه «جنگ تمامعیار»، منطقه در آستانه یک دگرگونی امنیتی بزرگ قرار گرفته است. در صورت تداوم این منازعه، پیامدهای زیر برای جمهوری اسلامی ایران متصور است:
۱- تأیید احتمالی کشته شدن «هبتالله آخوندزاده» میتواند تیر خلاصی بر همبستگی درونی طالبان باشد. این رخداد به شکاف عمیق میان جناح «قندهار» (سنتگرایان مذهبی) و جناح «کابل» (عملگرایان و شبکه حقانی) دامن میزند. برای ایران، این به معنای طرف حساب شدن با یک ساختار قدرت چندپاره و غیرقابل پیشبینی در مرزهای شرقی است.
۲- با توجه به نابرابری در قدرت هوایی و تجربه طالبان در جنگهای نامتقارن، هیچیک از طرفین توان حذف قطعی دیگری را ندارند. تبدیل شدن افغانستان به میدان جنگ چریکی طولانی، به معنای ناامنی مزمن در جوار مرزهای ایران و توقف پروژههای ترانزیتی و اقتصادی است.
۳- تشدید درگیریها و فروپاشی احتمالی نظم نیمبند کنونی در افغانستان، موج جدید. گسترده و بیسابقهای از آوارگان را به سمت مرزهای ایران روانه خواهد کرد. این موضوع علاوه بر فشارهای اقتصادی و اجتماعی، میتواند بستری برای نفوذ عناصر ناامنکننده تحت پوشش پناهجو باشد.
۴-خلاء قدرت ناشی از جنگ، بهترین فرصت را برای «داعش خراسان» (ISKP) فراهم میکند تا مناطق تحت نفوذ خود را گسترش دهد. تضعیف تمرکز طالبان بر مبارزه با داعش، تهدیدات تروریستی علیه امنیت داخلی ایران را به شدت افزایش میدهد.
۵-این جنگ میتواند به طور موقت تمرکز و منابع واشینگتن را از فشار مستقیم بر ایران به سمت مدیریت بحران در جنوب آسیا و جلوگیری از بیثباتی در پاکستانِ اتمی منحرف کند. این «تنفس استراتژیک» برای ایران، همزمان با تهدیدات امنیتی جدید همراه خواهد شد.
۶-احتمال تقویت گروههای تروریستی فراملی ممکن است نوعی «همکاری غیررسمی» یا «عدم تقابل» موقت میان ایران و غرب (بهویژه آمریکا) در حوزه تبادل اطلاعاتی برای مهار تروریسم ایجاد کند. با این حال، در کوتاهمدت، پیچیدگیهای دیپلماتیک و ریسکهای مرزی برای تهران دوچندان خواهد شد.
۷- جنگ فعلی عملاً پروژههایی نظیر کریدورهای شمال-جنوب و مسیرهای تجاری منتهی به افغانستان را فلج میکند. ایران ناچار خواهد بود هزینههای گزافی را صرف تقویت میلیتاریزه کردن مرزهای خاوری و جبران خسارات اقتصادی ناشی از توقف تجارت مرزی کند.
منبع: کانال تلگرامی نویسنده