نتیجه گفتگوی پاکستان چه می شود؟
در این چارچوب مذاکرات اسلام آباد بیش از آنکه یک فرصت صلح باشد، تلهای تاکتیکی است. ترامپ با پذیرش ظاهری میز مذاکره، توپ را به زمین ایران انداخته تا در صورت پذیرفته نشدن شروط سخت گیرانه واشنگتن، اجماع جهانی را برای گزینههای نهایی و برخورد قاطعتر تحت عنوان اتمام حجت دیپلماتیک بازسازی ک
این نشست ممکن است نه مقدمهای بر صلح، بلکه چیدمان نهایی صحنه پیش از یک رویارویی سرنوشت ساز باشد
یدالله کریمی پور / تحلیلگر
نمیتوانم تصور کنم کاخ سفید با این همه تمرکز و هزینه، به سادگی از اهداف استراتژیکش در ایران بگذرد. دو بار نبرد سخت طی کمتر از هفت ماه، هزینههای کلان چند ده میلیاردی، لرزان شدن پرستیژ واشنگتن در میان متحدان ناتویی و شرکای عرب، و نظارهگری رقبای استراتژیکی مانند چین و روسیه، سرمایهگذاریهای کوچکی نیست که با یک تفاهم ساده در اسلام آباد نادیده گرفته شود. به گمانم ترامپ اراده کرده با هر بهایی به اهدافش برسد.
اهداف ظاهری ترامپ عبارتند از توقف برنامه هستهای، مهار نفوذ منطقهای و بازگشایی شریانهای انرژی؛ ولی در عین حال، هدف غایی او برگرداندن ایران به مدار نفوذ غرب یا دستکم بی اثر کردن کامل آن به عنوان یک بازیگر ضد سیستم است. با توجه به اینکه جهان در انتظار باز شدن تنگه هرمز و اعلام پایان غنی سازی است، بعید به نظر میرسد ترامپ در برابر طرح ده مادهای ایران کوتاه بیاید، مگر آنکه این طرح حاوی امتیازاتی از سوی ایران و فراتر از تصور باشد.
وگرنه در این چهارچوب، مذاکرات اسلام آباد بیش از آنکه یک فرصت صلح باشد، تلهای تاکتیکی است. ترامپ با پذیرش ظاهری میز مذاکره، توپ را به زمین ایران انداخته تا در صورت پذیرفته نشدن شروط سخت گیرانه واشنگتن، اجماع جهانی را برای گزینههای نهایی و برخورد قاطعتر تحت عنوان اتمام حجت دیپلماتیک بازسازی کند.
او میخواهد نشان دهد که مسیر دیپلماسی را تا آخرین گام رفته است تا در صورت بازگشت به فاز نظامی یا تشدید خفه کننده تحریمها، هزینههای سیاسی خود را به حداقل برساند. در واقع، این نشست ممکن است نه مقدمهای بر صلح، بلکه چیدمان نهایی صحنه پیش از یک رویارویی سرنوشت ساز باشد.
منبع: کانال نویسنده