کد خبر : 177278 |

در سیاست ناشناسی معاون سیاسی وزیر کشور

آنچه معاون وزیر کشور تضارب آراء می‌نامد، در حالی که عامدانه و معطوف به مصلحت شخصی بر نظر اکثریت ملت و چگونگی فرصت سازی برای ظهور و بروز آن چشم پوشی می‌کند، تأیید افراطی گری و منازعه، تحت عنوان ِ اعتقاد به آزادی بیان است .

دولتمردان در سطوح مختلف باید موضع ِ تاریخی دولت را تقویت کنند

 

عباس موسایی /  فعال سیاسی اصلاح‌طلب

معاون سیاسی وزیر کشور که در کسوت ِ سخنگوی این وزارتخانه سخن می گفت، در شرایطی که رئیس جمهور و اعضای تیم مذاکره کننده، مورد هجمه ٔ ناجوانمردانه ٔ جریانات ِافراطی قرار گرفته‌اند، بی التفات به آنچه در زیرِ پوستِ سیاست در این کشور می‌گذرد،  از اینکه افراطیون، تندرو خطاب می شوند، بر آشفته و این موضوع را بر خلاف ِ تنوع و تضارب آراء ارزیابی کرده است.
سایرِ مواضع ایشان، چنان نامعطوف به ناوضعیتِ  کشور به وقت اکنون و ریشه‌ها و علل و اسباب آن و وظایفِ  متولیانِ سیاست داخلی و رسالت‌های وزارت داخله و منطق ِ موقعیت ِکنونی است که پرداختن بدان، عِرض خود بردن و زحمت ِ مخاطب  افزودن است. اما اینکه متولی ِ سیاست داخلی، اینچنین نامعطوف به مؤلفه‌های برسازنده سیاست و امنیت ملی، تخریب‌گری‌های عده‌ای معلوم‌الحال علیه  رئیس جمهور و مهمترین تصمیم ایشان که با اجماع سازی در درون نظام، بدان رسیده است را در ذیلِ افراطی‌گری ندانسته و آن را صرفاً بیان نظرات ِ ایشان قلمداد کند، فقط از ذهنیت و روایتی انفعالی، سیاست نشناس، نامعطوف به مصالح ملی، ناوفادار به گفتمان ِ برسازنده ٔ دولت و بی‌دغدغه نسبت به انسجام و یکپارچگی ملی بر می‌آید.
سیاست داخلی، آنگاه که نامعطوف به زیر ساحت‌های گوناگون برسازنده ٔ سیاست در کشور بوده و به جای ادراکی روزآمد، دقیق و عمیق از آنچه سیاست را می‌سازد، سیاست را به تعاملات، معاملات و معادلات افراد و اقطاب، تقلیل دهد و با چشم پوشی بر مطالبات اکثریت ملت، مصلحت کشور، ملت و حاکمیت، علائق و سلائق گوناگون و دقایق گفتمانی و پویایی، سیالیت و دینامیسم سیاست، صرفاً  اظهار نظر اقلیتی خود نظام پندار را در ذیل ِتضارب آراء ببیند و مطالبات اکثریت ملت در خوشحالی از  پایان دادن به جنگ را نبیند، مصداق  بارز بر شاخ نشستن و بن بریدن است. 
پرداختن به ضعف ِ مفرط ِ این حوزه، قصور و تقصیرهای فراوان در تعمیق شکاف ِ ملت و حاکمیت و دولت و حامیان و تنها گذاشتن ِ رئیس جمهور محترم، مجالی دیگر می‌طلبد. آنچه اما امروز بر همگان، بالاخص اعضای دولت در سطوح مختلف فرض  است، حمایت از تصمیم ِ شجاعانه ٔ و مسئولانه رئیس جمهور محترم که همزمان  مستظهر به حمایت اکثریت ملت و حاکمیت است، می‌باشد. دولتمردان در سطوح مختلف باید موضع ِ تاریخی دولت را تقویت کرده و رئیس جمهوری را که در کسوت ِ مصلحت ِ کشور و ملت ایران ظاهر شده است حمایت کرده و  حداقل زمینه ساز ِ تخریب گری علیه  ایشان را فراهم نیاورند. آنچه معاون سیاسی وزیر کشور را بر آن داشته است تا افراطیون ِ تخریب گر و تقاضا کنندگان اعدام رئیس جمهور و شعار دهندگان علیه تیم مذاکره کننده را در ذیل ِ اظهار نظر توصیف کند، هر چه باشد، در ذیل ِ سیاست شناسی و مصلحت ملت و انسجام ملی نیست! 
این رویکرد استحاله‌ای، انفعالی، خطرناک و ضد سیاست، به مسلخ بردن ِ سیاست و زمینه‌سازی برای ناسیاست است. آنچه ایشان تضارب آراء می‌نامد، در حالی که عامدانه و معطوف به مصلحت شخصی بر نظر اکثریت ملت و چگونگی فرصت سازی برای ظهور و بروز آن چشم پوشی می‌کند، تأیید افراطی گری و منازعه، تحت عنوان ِ اعتقاد به آزادی بیان است .
رو بمعنی کوش ای صورت‌پرست

زانک معنی بر تنِ صورت‌ پُرست

همنشین اهل معنی باش تا

هم عطا یابی و هم باشی فتیٰ

جان بی‌معنی درین تن بی‌خلاف

هست همچون تیغ چوبین در غلاف