از ساعت رولکس تا ادعای بیاساس و تهدیدِ فدراسیون به پرداخت پاداش!
تغییرات و جابجاییهای پیدرپی، نهاد فدراسیون را نزد Afc تضعیف کرده و موضوع عدم راهیابیِ بانوان به ورزشگاه، به دردسری کلان و دامنه داری بدل شد که در نهایت با دخالتهای فیفا و خسران و خسارتهای جبران ناپذیر مرتفع گردید.
عدم راهیابیِ بانوان به ورزشگاه، به دردسری کلان و دامنهدار بدل شد که در نهایت با دخالتهای فیفا و خسارتهای جبران ناپذیر مرتفع گردید
مهدی میرابی
نویسنده و روزنامهنگار
کسی میتواند از مظلومیت مردم ایران در پشت تریبون جام جهانی دفاع کند که با اشیاء و زیورآلاتِ گران قیمتش فخر نفروشد، خودنما و ظاهربین نباشد. بخاطر پاداش، فدراسیون را پیش از اولین دیدار، تهدید به کنارهگیری از نیمکت تیم ملی نکند.
پرتره امیر قلعهنویی جلوی لنزهای دوربین فیفا گویایِ اصرارِ تمام و کمالش بر دیده شدن ساعت رولکس ۵۰ هزار دلاری با ژستی کاملاً خز و مصنوعی بود! به حدی که مایه تمسخر و سوژه کاربران فضای مجازی شده است. اینکه تیم ملی ایران در یک شرایط نابرابر، اردوی آماده سازیِ خود را پشت سر گذاشت درست است. اما قصوراتش را نباید به گردن فلان کشور و بهمان دولت انداخت.
تیم فوتبال کشور ما حتی پیش از جنگ، در تدارک و ثبت قراردادِ بازی با تیمهای نسبتاً مطرح و دلخواهِ خود با مشکل اساسی مواجه بود. و مربوط به یکی دو سال اخیر هم نیست. این موضوع به متغیرهای زیادی وابسته است، از جمله سیاست کلان کشور و عدم استقلال کاملِ فدراسیون از ساختار سیاسی. طی دو دهه اخیر، مدیریت این نهاد بارها و بارها از سوی فیفا تهدید به تعلیق شده است. تغییرات و جابجاییهای پیدرپی، نهاد فدراسیون را نزد Afc تضعیف کرده و موضوع عدم راهیابیِ بانوان به ورزشگاه، به دردسری کلان و دامنه داری بدل شد که در نهایت با دخالتهای فیفا و خسران و خسارتهای جبران ناپذیر مرتفع گردید.
از همان ابتدا مشخص بود که پیامد و تبعات چنین معضلاتی در درازمدت گریبان تیم را خواهد گرفت. همهی این موارد و مسائلِ دیگر که ناگفته ماند منجر به آن شد که رقبا و شرکای تجاری، سیاسی و ورزشیِ ما در منطقه با تبلیغات گسترده علیه فوتبال کشور جبهه بگیرند. به محض کوچکترین مسلئهای ناامن بودن کشور را برای بازیهای بینالمللی مطرح کردند و با نفوذ و لابیهای قوی توانستند رأی Afc را از حق میزبانی ما سلب کنند.
همهی اینها، بعلاوهی انتخاب مجدد تاج بر کرسی ریاستِ فدراسیون با آن همه حواشی و اتهامات فسادی که داشت به طور خودکار سطح و جایگاه فدراسیون ما را در انظار بینالمللی تنزل داد.
برای خود تاج این حقارت دیگر اهمیتی ندارد که معترف شود صد هزار دلار همراه با پول پرواز و هزینه هتل تیم کشور مالی را پرداخت کند تا راضی به بازی دوستانه با ما شود.
اگر سیاستزده نبودیم و در Afc صاحب کرسیهای ارزشمند (نه نمادین و فرمالیته) بودیم و فدراسیونِ مستقل، کارآمد و قدرتمند در دیپلماسی داشتیم، نه تنها مالی بلکه کشورهایی در سطح بالا باید سر کیسه شل میکردند تا با ما بازی کنند.
در چنین شرایطیست که توقف برابر نیوزلند یک موفقیت محسوب میشود. وقتی نمایندگان آسیا، جمهوری چک و ترکیه را شکست میدهند و هلند و اروگوئه را متوقف میکنند. گرفتن تساوی برابر نیوزلندِ قعر رنکینگ فیفا «ادعایی ندارد.» بدتر آنکه قلعهنوعی این دیدار را تا اینجای کار «بهترین بازی جام» بداند!
به نظر میرسد قلعهنویی جشنواره گل آلمان برابر کوراسائو و آمریکا برابر پاراگوئه را «نادیده» گرفته است. یا اینکه اساساً به علت «خواب بودن» ندیده است!