نقشه ترسناک ترامپ برای جنگ با ایران

در بحبوحه تشدید تنش ‌های منطقه‌ ای بین واشنگتن و تهران، توجه‌ ها به پایگاه‌ های نظامی ایالات متحده که در سراسر خلیج فارس و خاورمیانه پراکنده شده ‌اند، معطوف شده است. با این حال، پایگاه ‌های دیگر، اگرچه از نظر جغرافیایی از محدوده بالقوه جنگ، دور هستند، اما ستون فقرات هرگونه اقدام نظامی، چه برای بازدارندگی و چه برای آمادگی برای یک رویارویی آشکار، را تشکیل می ‌دهند.

به گزارش خبر فوری، الجزیره قطر در گزارشی که اخیرا نوشته به مساله محاصره هوایی ایران توسط آمریکا پرداخته است. در زیر خلاصه ای از این گزارش ترجمه و ارائه می گردد.

محاصره هوایی؛ استراتژی واشنگتن در جنگ پیش رو

در بحبوحه تشدید تنش ‌های منطقه‌ ای بین واشنگتن و تهران، توجه‌ ها به پایگاه‌ های نظامی ایالات متحده که در سراسر خلیج فارس و خاورمیانه پراکنده شده ‌اند، معطوف شده است. با این حال، پایگاه ‌های دیگر، اگرچه از نظر جغرافیایی از محدوده بالقوه جنگ، دور هستند، اما ستون فقرات هرگونه اقدام نظامی، چه برای بازدارندگی و چه برای آمادگی برای یک رویارویی آشکار، را تشکیل می ‌دهند.

واشنگتن و متحدانش به شبکه ‌ای به هم پیوسته از تأسیسات هوایی، دریایی و زمینی در اروپا، مدیترانه و حتی منطقه قفقاز متکی هستند.

در سال‌های اخیر، ایالات متحده با نوسازی زیرساخت‌ های نظامی، افزایش سیستم‌ های دفاع هوایی و تشدید رزمایش ‌های مشترک با متحدان منطقه ‌ای خود، آمادگی نیروهای خود را تقویت کرده است.

ناوهای هواپیمابر و گروه‌های ضربت دریایی نیز نقش مکمل این پایگاه‌ های ثابت را ایفا می ‌کنند و به واشنگتن انعطاف ‌پذیری در استقرار و واکنش سریع نسبت به هرگونه تحول ناگهانی را می‌ دهند.

اما سوال اینجا است که خطوط پشتیبانی و عمق لجستیکی که ایالات متحده و متحدانش برای مهار حملات ایران به آن متکی هستند، چیست؟

یک پل هوایی مداوم

گزارش ‌های بین‌المللی و وب ‌سایت‌ های ردیابی پرواز، از اواسط فوریه، یکی از «بزرگترین پل های هوایی نظامی ایالات متحده در دهه ‌های اخیر» را ثبت کرده‌اند. این پل هوایی مداوم، پایگاه‌ های هوایی ایالات متحده و اروپا را به خاورمیانه متصل می ‌کند.

نیروی هوایی ایالات متحده در اقدامی که نشان ‌دهنده بسیج نظامی بی ‌سابقه‌ ای است، تقریباً ۴۰٪ از ناوگان عملیاتی هواپیماهای آواکس (سیستم هشدار و کنترل هوابرد) خود را خارج کرده است. شش هواپیما (از ۱۶ فروند) از پایگاه نیروی هوایی المندورف در آلاسکا و پایگاه نیروی هوایی تینکر در اوکلاهما به پایگاه هوایی میلدنهال در بریتانیا و پایگاه هوایی رامشتاین در آلمان منتقل شدند و « خط پیش قراول» عملیات نظارت و کنترل هوایی پیشرفته بر فراز اروپا و خاورمیانه را تشکیل دادند.

همانطور که وب‌سایت‌ های ردیابی (مانند FlightRadar24 ) شناسایی کردند، بیش از ۵۰ جت جنگنده تنها در ۴۸ ساعت از مرزها عبور کرده و وارد منطقه خطر شده اند.

دوازده جنگنده رادارگریز F-22 Raptor از پایگاه نیروی هوایی لانگلی-یوستیس در ویرجینیا برخاسته و در پایگاه نیروی هوایی سلطنتی لکنهیث در بریتانیا فرود آمدند. این هواپیماها در حال حاضر در تأمین پوشش هوایی عملیات ‌ها فعالیت می‌ کنند.

همچنین، طبق گزارش ها، گروه هوایی ۴۸ام جنگنده، مستقر در بریتانیا، تحت بسیج کامل قرار گرفته و اسکادران‌های F-35 از گارد ملی هوایی ورمونت به واحدهایی که به سمت شرق می ‌روند، اضافه شده اند. این اتفاق یک شبکه حمله هوایی جامع ایجاد می ‌کند؛ زیرا این هواپیماها قادر به عمل به عنوان "مراکز داده پروازی"، جمع‌آوری اطلاعات در پشت خطوط و توزیع آن به سایر واحدهای هوایی و دریایی هستند.

کمربند استراتژیک دوربرد

ایالات متحده برای حفظ محاصره تهران به شبکه ‌ای از پایگاه‌ های پراکنده در سراسر جهان، معروف به کمربند استراتژیک دوربرد، متکی است.

اسامه خالد، کارشناس امنیتی و نظامی، می گوید که هدف آمریکا از ایجاد این کمربند استراتژیک دوربرد، ارائه «مدیریت پیشرفته ‌ای است که استراتژی تقویت نظامی و استفاده از قدرت نظامی موجود در منطقه - از نظر جغرافیایی، منطقه‌ای و فنی - را به گونه ‌ای ایجاد کند که با الزامات مرحله بعدی، در صورت تصمیم‌گیری در بالاترین سطح سیاسی در ایالات متحده، برای انجام یک حمله هماهنگ به خاک ایران، همسو باشد.»

طبق نظر این تحلیلگر، این کمربند امکان تقسیم میدان نبرد، خطوط ارتباطی و ساختارهای عملیاتی مرتبط با صحنه عملیات در نزدیکی اهداف استراتژیک و مراکز ثقل ایران را فراهم می ‌کند.

راه کارهای ایران برای شکست محاصره هوایی آمریکا

اما چنین نیست که ایران نتواند در صورت شروع جنگ از این محاصره هوایی خارج شود و نتواند آن را بکشند. مهمترین راه حل‌ های ایران برای فرار از محاصره هوایی و ضربه زدن به آمریکا عبارتند از:

الف. گسترش جنگ به سطح منطقه ‌ای: مقامات ارشد ایران از جمله رهبر انقلاب تأکید کرده ‌اند که در صورت هرگونه تجاوز، جنگ به سطح منطقه ‌ای گسترش خواهد یافت . هدف، خارج کردن درگیری از حالت دوجانبه و درگیر کردن منافع گسترده آمریکا و متحدانش است تا هزینه جنگ برای آن ‌ها سرسام‌آور شود.

ب. استفاده از بازدارندگی موشکی و توان پهپادی: ستون فقرات راهبرد دفاعی ایران، زرادخانه عظیم موشک ‌های بالستیک و کروز و پهپادها است . این توانایی برای هدف قرار دادن پایگاه ‌های آمریکا در منطقه (مانند العدید در قطر، الظفره در امارات و ...) و همچنین اهداف حیاتی در اسرائیل به کار گرفته می ‌شود .

ج. فعال کردن شبکه گسترده نیروهای نیابتی (جبهه مقاومت): ایران از توان گروه ‌های متحد خود در لبنان (حزب‌الله)، سوریه، عراق، یمن (انصارالله) و فلسطین برای گشودن جبهه ‌های متعدد علیه آمریکا و اسرائیل استفاده خواهد کرد . این نیروها می‌ توانند منافع آمریکا و متحدانش را در سراسر منطقه هدف قرار دهند و توان آمریکا را برای متمرکز کردن نیروی هوایی علیه ایران کاهش دهند.

د. تهدید جریان انرژی و استفاده از "محاصره هوشمند" دریایی: ایران توانایی مختل کردن تردد در تنگه هرمز (گذرگاه ۲۰٪ نفت جهان) را دارد . راهبرد جدیدتر، "محاصره هوشمند" است؛ به این معنا که ایران سعی می ‌کند بدون بستن کامل تنگه، نفتکش ‌های مرتبط با کشورهای متخاصم را هدف قرار دهد تا فشار اقتصادی بر غرب را بدون قطع کامل صادرات خود (عمدتاً به چین) افزایش دهد .

به عبارت دیگر، ایران باید جنگ را از آسمان به دریا و زمین بکشد تا با وارد کردن هزینه در ابعاد غیرهوایی به آمریکا، آن را مجبور به ترک مخاصمه نماید. این همان تئوری شیفت استراتژیک در میانه درگیری است که می تواند سرنوشت جنگ را تعیین کند.

منبع: خبر فوری